Westpfälzisch-südsaarländische Bibel Es lewennische Wort (ELW) – Philibber
Altes Testament
Neues Testament
Matthäus Markus Lukas Johannes Aposchdelgeschicht Reemer 1. Korinder 2. Korinder Galadder Epheser Philibber Kolosser 1. Thessalonicher 2. Thessalonicher 1. Timotheus 2. Timotheus Tidus Philemon Hebräer Jakobus 1. Petrus 2. Petrus 1. Johannes 2. Johannes 3. Johannes Judas Offebarung
Philibber
Wie de Paulus de Brief an die Gemän in Philibbi geschrieb hat, war er in Rom wäh seim Glawe im Gefängnis. Dort hat er uf sei Prozess gewart. Er hat awer gehofft, dass er schnell wider freikomme dät. Was er an die Philibber schreibt, is arich perseenlich. De Paulus saht de Gemän in dem Brief dangge, dass’e ne finanziell unnerstitzt hat, un kinnicht an, dass er ball fer e Besuch vorbeikomme dät. Er freit sich, dass die Philibber trotz viler Schwierichkäde so läwe, wie’s de gutt Nohricht vun Jesus Chrischdus entsprecht.
Obwohl der Brief aus em Gefängnis geschrieb wor is, is er vun erer groß Fräd gekennzäächent. De Paulus freit sich, dass er e guddes Verhältnis zu de Chrischde in Philibbi hat. Außerdem freit er sich, dass die Philibber glawe un berät sinn, fer ne se unnerstitze. Er macht ne Mut, fer sich aach weiderhin an Jesus Chrischdus se oriendiere: an seiner Lieb, seiner Selbschtlosichkät un Bereitschaft fer se helfe.
De diefe Grund, fer sich se freie, macht de Paulus i’me Satz in Kabidel 4 Vers 4 deitlich: „Freien eich zu jeder Zeit, weil ner em Herr geheere!“
De Paulus grießt die Philibber: 1,1-2De Paulus schreibt iwer die gutt Nohricht, so wie er se gepreddicht hat: 1,3-26De Paulus gebt e gudder Rot fer verschiedene Sache: 1,27-2,18De Paulus dält sei Plän met: 2,19-30De Paulus gebt Unnerricht iwer’s chrischtliche Läwe: 3,1-4,9De Paulus freit sich, dass die Gemän fer ne sorje dut: 4,10-20De Paulus winscht Gott sei Seeche: 4,21-23
DE PAULUS GRIESST DIE PHILIBBER: 1,1-2
1 Das do schreiwe de Paulus un de Timotheus, wo Jesus Chrischdus diene. Mir wenne uns an all die Mensche, wo in Philibbi wohne un heilich sinn, weil se Chrischdus Jesus geheere. Aach an die, wo die Ufsicht hann oder e Dienscht ausiewe, wenne mer uns.a
1:1a Traditionell: Aach an die Bischeef un Diakone wenne mer uns.
2 Mir winsche eich Gnad un Friede vun Gott, unserm Vadder, un vum Herr Jesus Chrischdus!
DE PAULUS SCHREIBT IWER DIE GUTT NOHRICHT, SO WIE ER SE GEPREDDICHT HAT: 1,3-26
De Paulus dut fer die Gemän in Philibbi bäde
3 Jedes Mo, wann ich an eich dengge, sahn ich meim Gott. 4 Ich bäde immer fer eich allegar un mache das met eme frohe Herz. 5 Ihr hann eich nämlich vum eerschde Daach an, wo ner zum Glawe komm sinn, bis jetz met mir fer die gutt Nohricht ingesetzt. 6 Gott hat e guddes Werk in eich angefang, un ich bin fescht devun iwerzeicht, dass er’s aach zu Enn fiehrt. An dem Daach, wo Jesus Chrischdus widerkommt, bringt er’s zum Abschluss. 7 Es is durchaus richdich, wann ich so iwer eich allegar dengge. Ich hann eich nämlich ins Herz geschloss. Ihr hann allegar an deselwe Gnad wie ich Andäl, ganz egal, ob ich im Gefängnis bin oder ob ich die gutt Nohricht verdeidiche un bekräfdiche. 8 Gott kann bestädiche, wie ich mich noh eich allegar met der Lieb, wo vun Jesus Chrischdus stammt, sehne.
9 Ich bäde dodrum, dass ner eicha immer liewer gewinne un alles immer meh erkenne un verstehn.
10 Ihr solle unnerschäde känne, uf was es ankommt. Dann sinn’er an dem Daach, wo Chrischdus widerkommt, rein, un nimand kann eich ebbes vorwerfe.
11 Durch Jesus Chrischdus sinn’er dann reichlich ausgestatt me’m Erdraach vun de Gerechdichkät – Gott zur Ehr un Gott zum Lob.
1:9a Oder: Gott.
Jeder soll erfahre, wer Jesus Chrischdus is
12 Ihr liewe Geschwischder! Ihr solle wisse, dass alles, was mer zugestoßt is, nur noch dezu beigedrah hat, dass die gutt Nohricht ausgebrät werd. 13 Im ganze Gerichtshausa un aach sunscht iwerall is nämlich bekannt wor, dass ich im Gefängnis bin, weil ich Chrischdus geheere. 14 Außerdem hat de Herr durch mei Haft de meischde Geschwischder Mut gemacht. Se getraue sich jetz immer meh, fer die Botschaft ohne Angscht weidersesahn. 15 E paar preddiche Chrischdus zwar aach, weil se neidisch un streitsichdich sinn. Annere mache’s awer, weil se’s gutt männe. 16 Die äne verkinniche Chrischdus, weil se selbschtsichdich sinn un unlaudere Modive hann. Se wolle mer’s Läwe i’meiner Haft noch schwärer mache. 17 Die annere mache’s awer, weil se michb lieb hann un wisse, dass ich im Gefängnis bin, fer die gutt Nohricht se verdeidiche. 18 Awer was soll’s? Wichdich is doch nur, dass Chrischdus in jedem Fall verkinnicht werd, ganz egal, ob met Hinnergedangge oder met ehrliche Absichde. Un dodriwer dun ich mich freie.
1:13a Oder: Bei de gesamt Leibwach vum Kaiser. Wärtlich: Im ganze Prädorium. Dodebei geht’s entweder um de Sitz vum Provinzgouverneer oder um die Kasern vun de Prädorianergard in Rom.
1:17b Oder: Chrischdus.
Jo, ich freie mich aach weiderhin, 19 weil ich wäß: Das fiehrt alles dohin, dass ich gerett werre. Ich werre gerett, weil ner fer mich bäde un weil mer der Geischt, wo vun Jesus Chrischdus kommt, helft. 20 Ich warde nämlich sehnlich dodruf un hoffe, dass ich mich in käner Sach schame muss. Im Gähedäl! So wie immer soll Chrischdus aach jetz frei eraus verherrlicht werre. Durch alles, was ich sahn un mache,a soll er verherrlicht werre, ganz egal, ob ich läwe oder sterwe.
1:20a Wärtlich: Durch mei Leib.
21 Fer mich is Chrischdus nämlich es Läwe un Sterwe e Gewinn!
22 Wann ich awer in do der Welt weiderläwe, bedeit das fer mich e Arwet, wo ebbes debei erausspringt. Was soll ich also vorziehe? Ich wäß es net!
23 Es zieht mich in zwä Richdunge: Ich sehne mich denoh, fer fortsegehn un bei Chrischdus se sinn. Das wär aach bei weidem es Beschde.
24 Wäh eich is es awer needicher, fer noch am Läwe se bleiwe.
25 Un weil ich dodevun iwerzeicht bin, dass das needich is, wäß ich aach, dass ich weiderhin am Läwe bleiwe. Ich wäß, dass ich eich allegar aach weider zur Seit stehn, fer eich im Glawe se färdere un se erfreie.
26 Wann ich wider bei eich komme, solle ner wäh mir noch weit meh Grund hann, fer uf Chrischdus Jesus stolz se sinn.
DE PAULUS GEBT E GUDDER ROT FER VERSCHIEDENE SACHE: 1,27-2,18
Was gesaht un was geläbt werd, muss beinannerbasse
27 Läwen als Gemän nur so, dass es met der gutt Nohricht, wo iwer Chrischdus schwätzt, iwerinstimmt! Ganz egal, ob ich komme un eich siehn oder ob ich net do bin, ich dät gäre vun eich heere, dass ner in deselwe Gesinnung sesammestehn un allegar wie äner Mann fer de Glawe an die gutt Nohricht kämpfe.
28 Lossen eich uf käne Fall vun eiere Geechner inschichdere! Das is fer die dann e Hinweis dodruf, dass’e verlor gehn, fer eich awer, dass ner gerett werre. Un das alles kommt vun Gott.
29 Gott hat eich nämlich wäh Chrischdus die Gnad geschenkt, dass ner aach Schweres fer ne durchmache känne un net nur an’e glawe.
30 Ihr sinn in deselwe Kampf wie ich verwiggelt, e Kampf, wo ner gesiehn hann, dass ich ne kämpfe un wo ner jetz heere, dass ich ne immer noch kämpfe.
Guggen uf Jesus Chrischdus!
1 Ihr mache eich doch Mut, weil ner Chrischdus geheere, un es dut eich treeschde, dass er eich lieb hat. Ihr hann Gemänschaft me’m Heiliche Geischt un bringe Metgefiehl un Erbarme uf. 2 Dann machen mich doch dodedurch vollkomme froh, dass ner dieselwe Gesinnung un dieselwe Lieb an de Daach lehe un in dem, was ner vorhann un dengge, äns sinn! 3 Lossen eich nie vun selbschtsichdiche Modive oder vun nutzlosem Ehrgeiz bestimme! In Demut soll awer äner vum annere meh wie vun sich selwer halle. 4 Nimand soll nur uf sei eichenes Wohl aus sinn. Er soll im Gähedäl aach uf das vun de annere aus sinn.
5 Eier Instellung soll nämlich dieselwe sinn wie die vun Chrischdus Jesus.
6 Chrischdus hat die Nadur vun Gott gehat.
Er hat awer net met Gewalt dodran feschtgehall,
fer wie Gott se sinn.
7 Er hat sich im Gähedäl selwer zu nix gemacht
un die Nadur vu’me Sklave angenumm.
Wie die annere Mensche is er wor,
un in seiner Erscheinung noh auße hat mer ne als Mensch erkannt.
8 Er hat sich selwer ernidricht
un hat bis dohin uf Gott geheert, dass er gestorb is –
jo sogar bis dohin, dass er am Kreiz gestorb is.
9 Deshalb hat ne Gott aach iwer die Moße erheht
un hat em e Name gebb,
wo iwer jedem annere Name steht.
10 Aus Reschbekt vor’m Name vum Jesus
soll jeder im Himmel un uf de Erd un unner de Erd
uf die Knie falle,
11 un jeder soll Gott, em Vadder, zur Ehr bekenne:
„Jesus Chrischdus is de Herr!“a
2:11a Es Hädedum hat urspringlich de Tidel „Herr“ de owerscht Gotthät beigeleht gehat. Späder hann die reemische Kaiser dene Tidel fer sich beansprucht. Im Alde Teschdament werd Gott „Herr“ genennt, un de Paulus bezieht das, was Jesaja 45,23-24 vun Gott saht, uf Jesus Chrischdus.
Scheinen wie helle Lichder in de Naacht!
12 Deshalb, mei liewe Freinde, misse ner aach met Furcht un Ziddere weider dodran schaffe, dass ner gerett werre! Ihr hann doch immer gespurt, net nur, wie ich bei eich war, nä, noch vil meh jetz, wo ich net bei eich bin. 13 Gott is der, wo in eich bewirkt, dass ner alles so, wie’s ihm gefallt, wolle un aach bewerkstelliche.
14 Machen alles ohne se meggere un ohne Bedengge se hann!
15 Es soll nix an eich aussesetze sinn, un ihr solle rein un Gott sei fählerlose Kinner midde unner’me verdrähde un verkehrde Geschlecht sinn. Unner dem leichde ner wie Lichder in de Welt.
16 Hallen an der Botschaft, wo’s Läwe bringt, fescht! Dann kann ich an dem Daach, wo Chrischdus widerkommt, stolz sinn, weil ich net ins Läre gelaf bina un aach net ins Läre geschafft hann.
17 Sollt ich awer wie e Drankopfer iwer’m Opfer un prieschderliche Dienscht vun eierm Glawe ausgeschutt werre,b bin ich trotzdem froh un freie mich met eich allegar.
18 Un genauso solle aach ihr froh sinn un eich met mir freie!
2:16a De Paulus vergleicht sei Kampf un sei Bemiehunge met dene vun de Athlede, wo im Stadion bei’me Wettlaf metmache (vgl. 1Kor 9,24-26; Gal 2,2; Phil 3,12-13).
2:17b De Glawe vun de Philibber werd an do der Stell met eme Opfer verglich, wo Gott dargebrung werd. Uf das Opfer werd meechlicherweis em Paulus sei Blut ausgeschutt, wie die Drankopfer in de Zeit vum Alde Bund uf bestimmde Opfer ausgeschutt wor sinn (vgl. 2Mo 29,38-42; 4Mo 28,7).
DE PAULUS DÄLT SEI PLÄN MET: 2,19-30
De Timotheus un de Epaphrodidus
19 Ich hoffe, dass mer de Herr Jesus erlabt, fer de Timotheus ball bei eich se schigge. Dann werr ich aach ufgemundert, wann ich erfahre, wie’s eich geht. 20 Ich hann nämlich sunscht käner, wo so denkt wie ich un sich ufrichdich um eich kimmert. 21 Jeder beschäfdicht sich nämlich nur met dem, was ne intressiert un net met dem, was Chrischdus Jesus wichdich is. 22 Dass sich awer de Timotheus bewährt hat, wisse ner. Wie e Kind seim Vadder helft, hat er sich sesamme met mir wie e Sklave ingesetzt, fer die gutt Nohricht se verbräde. 23 Ich hoffe, dass ich ne direkt losschigge kann, soball wie ich iwerbligge, wie’s met mer weidergeht. 24 Ich bin awer zuversichtlich, dass mer de Herr erlabt, fer selwer aach ball se komme.
25 Außerdem hann ich’s fer needich gehall, fer de Epaphrodidusa wider bei eich serickseschigge. De Epaphrodidus is unser Bruder un hat sesamme met mir geschafft un gekämpft. Ihr hann em dene Ufdraach gebb gehat, fer mer i’meiner Not se helfe.
26 Awer er hat sich noh eich allegar gesehnt un hat kä Ruh meh gehat, weil ner geheert hodde, dass er krank war.
27 Er war aach wirklich dotkrank, awer Gott hat sich iwer ne erbarmt, un net nur iwer ihne, nä, aach iwer mich, fer mer noch e greßerer Kummer se erspare.
28 Deshalb hann ich ne aach umso eilicher losgeschickt, dass ner eich freie, wann’er ne wider siehn, un dass ich e Kummer wenicher hätt.
29 Nemmen ne met großer Fräd uf, weil er em Herr geheert, un ehren so Leit!
30 Wäh dem, was er fer Chrischdus gemacht hat, is er nämlich beinah gestorb. Er hat sei Läwe uf’s Spiel gesetzt, fer mer dene Dienscht se dun, wo ihr mer selwer net hann känne erweise.
2:25a Die Gemän in Philibbi hat de Epaphrodidus geschickt gehat, fer em Paulus se helfe, solang wie er im Gefängnis war (vgl. Kap. 4,18). Se hann em e maderielli Hilf zukomme gelosst gehat, awer wie de Epaphrodidus ankomm war, is er net lang dodenoh krank wor (vgl. V.27).
DE PAULUS GEBT UNNERRICHT IWER’S CHRISCHTLICHE LÄWE: 3,1-4,9
Was wirklich zehlt, is Chrischdus
1 Zu gudder Letscht, mei liewe Geschwischder: Freien eich, weil ner em Herr geheere! Es is mer net läschdich, fer eich dieselwe Sache immer wider se schreiwe. Eich macht’s awer sicher.
2 Nemmen eich vor dene Mensche in acht, wo wie beesardiche Hunn sinn,a weil se Beeses dun un uf die Beschneidung poche! 3 Mir sinn nämlich die, wo wirklich beschnitt sinn! Mir diene Gott in de Kraft vun seim Geischt un sinn stolz uf Chrischdus Jesus. Mir vertraue aach net uf aißere Vorziech, 4 obwohl ich selwer mei Vertraue dodruf setze kännt. Wann e annerer männt, er kännt uf aißere Vorziech vertraue, kännt ich das noch vil meh! 5 Ich bin beschnitt wor, wie ich acht Daache alt war, un stamme aus em Volk Israel. Zum Stamm Benjamin geheer ich un bin e reinrassischer Hebräer.b Was es jidische Gesetz angeht, war ich e Pharisäer. 6 Em Eifer noh hann ich die Gemän verfolcht, un gemess an der Gerechdichkät, wo vum Gesetz gefordert werd, war nix a’mer aussesetze.
3:2a Im vordere Orient is de Hund zu der Zeit veracht wor. Der Begriff zielt an do der Stell uf die ab, wo gäh de chrischtliche Glawe ingestellt sinn un an de jidisch Beschneidung hängge (vgl. aach Mt 7,6). Chrischde verlosse sich uf die Beschneidung vum Herz, das hääscht dodruf, dass’e ihr Sinde vun Jesus Chrischdus vergebb krieht hann.
3:5b Wärtlich: un bin e Hebräer vun Hebräer.
7 Awer was ich frieher fer so wertvoll gehall hann, betracht ich jetz wäh Chrischdus als wertlos.
8 Jo wirklich: Ich betrachde alles als wertlos, wann ich’s met dem vergleiche, was noch vil wertvoller is, nämlich dass ich Chrischdus Jesus, mei Herr, erkenne. Wäh Chrischdus hann ich alles ufgebb un halle’s fer de letschde Dreck. Ich will Chrischdus gewinne
9 un ihm ganz geheere! Ich suche nämlich net mei eicheni Gerechdichkät, wo aus em Gesetz gewunn werd. Ich suche im Gähedäl die Gerechdichkät, wo vun Gott vermiddelt werd, weil ich an Chrischdus glawe, die Gerechdichkät, wo er ufgrund vum Glawe schenkt.
10 Ich will Chrischdus erkenne un die Kraft erläwe, wo ne vun de Dode uferstehn gelosst hat, un ich will Andäl an dem hann, was er durchgemacht hat un in der Art, wie er gestorb is, wie er werre.
11 Dann komm ich irjendwie dohin, dass ich aach vun de Dode uferstehn.
Strewen em Ziel zu!
12 Ich behaupde net, dass ich das alles schun erreicht hann oder schun vollkomme bin. Ich strewe awer denoh, fer’s in de Griff se kriehn, weil Chrischdus Jesus mich aach in de Griff krieht hat. 13 Ihr liewe Geschwischder! Ich bilde mer selwer net in, dass ich’s schun geschafft hann. Äns mach ich awer: Ich vergesse, was hinner mer leiht un stregge mich noh dem aus, was vor mer leiht. 14 Ich strewe em Ziel zu, fer dene Preis im Himmel se kriehn, wo uns Gott durch Chrischdus Jesus defor beruf hat.
15 Mir, wo mer geischtlich reif sinn, sollde deshalb allegar so ingestellt sinn! Un wann’er iwer irjend ebbes annerschder dengge, schenkt eich Gott dodriwer aach noch Klarhät.
16 Was mer aach erreicht hann – mir sollde noh deselwe Richtschnur läwe un dieselwe Instellung hann!
De Paulus warnt vor de Feinde vum Kreiz
17 Ihr liewe Geschwischder! Nemmen eich e Beispiel a’mir, un guggen uf die, wo noh dem Vorbild läwe, wo mer eich gebb hann! 18 E Haufe Leit erweise sich nämlich dodedurch, wie se läwe, als Feinde vun der Botschaft, dass Chrischdus am Kreiz gestorb is. Vun dene hann ich eich schun oft verzehlt un verzehle jetz sogar unner Träne vun’e. 19 Se dun emo im Verderwe enne! Ihr Baucha is ihr Gott, un se sinn stolz uf Sache, wo se sich defor schame sollde. Se dengge nur an das, was es Läwe do uf de Erd ausmacht.
3:19a De Paulus denkt an do der Stell villeicht an die zahlreiche Essensvorschrifde, wo judaisierende Preddicher e großer Wert druf geleht hann (vgl. Reem 16,18; Kol 2,16.20-21). Villeicht hat er aach die Beschneidung im Au, oder de Bauch steht fer esse un dringge im allgemäne.
20 Das Land, wo mir dehämm sinn, is awer im Himmel, u’mir warde dodruf, dass der, wo uns redde dut – de Herr Jesus Chrischdus –, vun dort widerkommt.
21 Met der Kraft, wo er alles demet unner sei Kontroll bringe kann, wannelt er dann unser schwacher, sterblicher Leib um, dass er so werd wie sei verherrlichder Leib.
Freien eich un hallen Friede unnernanner!
1 Ihr liewe Geschwischder! Ich hann eich lieb un sehne mich noh eich! Ihr mache mich froh un si’mei Kron. Deshalb solle ner so, wie ich’s grad beschrieb hann, in de Kraft vum Herr fescht stehn, ihr Liewe!
2 Evodia un Syntyche, ich bidde eich instännich: Verdrahn eich, weil ner em Herr geheere! 3 Un dich, mei treier Partnera, bitt ich: Steh dene zwä bei! Se hann nämlich Seit an Seit met mir fer die gutt Nohricht gekämpft. Aach me’m Klemens u’met dene annere, wo met mer sesammeschaffe, hann se fer die gutt Nohricht gekämpft. Dene ihr Name stehn allegar im Buch vum Läwe.
4:3a Im griechische Grundtext steht Syzygos. Das kännt aach de Name vu’me Mann sinn. Bei dem kännt’s anstatt um e Metarweider vum Paulus um e Verantwortlicher vun de Gemän in Philibbi gehn.
4 Freien eich zu jeder Zeit, weil ner em Herr geheere! Ich sahn’s noch emo: Freien eich! 5 Lossen die Mensche allegar erfahre, dass ner guttmiedich sinn! De Herr is ball do. 6 Machen eich kä Sorje wäh irjend ebbes! Lossen Gott awer in jeder Siduation durch eier Gebät un Bidde wisse, was ner brauche, un sahn em immer dangge. 7 Dann dut der Friede, wo vun Gott kommt un wo greßer is wie alles, was mer verstehn, eier Herz un eier Sinne beschitze, weil ner Chrischdus Jesus geheere.
8 Außerdem, ihr liewe Geschwischder: Denggen iwer das noh, was Auszäächnung un Lob verdient: alles, was wohr un ehrbar is, alles, was gerecht un rein is, alles, was liewenswert un attrakdiv is!
9 Setzen in die Praxis um, was ich eich beigebrung un weidergebb hann un was ner vu’mir geheert un a’mir gesiehn hann! Dann dut eich Gott, wo de Friede schenkt, beistehn.
DE PAULUS FREIT SICH, DASS DIE GEMÄN FER NE SORJE DUT: 4,10-20
De Paulus saht de Philibber dangge fer die Unnerstitzung, wo se’m zukomme gelosst hann
10 Ich ha’mich arich gefreit, weil ich em Herr geheere un weil ner eich wider so weit erhollt hann, dass ner fer mich sorje känne. Sicher, ihr ware die ganz Zeit um mich besorcht, awer ihr hann kä Gelähehät gehat, fer mer’s se weise. 11 Ich sahn das net, weil mer ebbes fählt. Ich hann’s nämlich instudiert, fer in jeder Siduation, wo ich drinn bin, sefride se sinn.
12 Ich wäß, wie’s is, wa’mer nur wenich hat,
un ich wäß, wie’s is, wa’mer meh hat, wie mer brauch.
Met allem u’met jedem bin ich vertraut,
ob ich jetz satt bin oder Hunger hann,
ob ich meh hann, wie ich brauch,
oder ob mer ebbes fählt.
13 Ich kann alles durch Chrischdus,
wo mich stark macht.
14 Ihr hann awer trotzdem gutt dodran gedun, dass ner eich meiner bedrängt Siduation angenumm hann.
15 Ihr in Philibbi wisse jo selwer: Wie ich angefang hann, fer die gutt Nohricht se preddiche un vun Mazedonie losgezoh bin, is kä Gemän wie nur ihr in Sache Ausgawe un Innahme e Partnerschaft met mer ingang.
16 Sogar noh Thessalonich hann’er mer ämo un dodenoh noch emo ebbes geschickt, fer mer se helfe.
17 Es geht mer net dodrum, dass ich ebbes geschenkt kriehn. Es geht mer im Gähedäl dodrum, dass eierm Kondo reichlich Gewinn guttgeschrieb werd.
18 Ich hann jetz alles, was ich brauch. Jo, ich hann meh wie genunk. Mir fählt nix meh, weil mer de Epaphrodidus iwergebb hat, was ner geschickt hann. Das is wie e lieblicher Geruch, wie e Opfer, wo vun Gott angenumm werd un wo em gefallt.
19 Mei Gott dut eich durch Chrischdus Jesus met allem, was ner brauche, versorje. Aus seim herrliche Reichdum eraus macht er das.
20 Unserm Gott un Vadder steht fer immer un ewich die Ehr zu! Amen.
DE PAULUS WINSCHT GOTT SEI SEECHE: 4,21-23
21 Grießen jeder, wo heilich is un Chrischdus Jesus geheert! Die Geschwischder, wo bei mer sinn, losse eich aach grieße. 22 Außerdem schigge eich all die annere Leit, wo heilich sinn, vil Grieß, besunnerscht die aus em kaiserliche Palascht.
23 Ich bäde dodrum, dass die Gnad vun unserm Herr Jesus Chrischdus met eich allegar is! Amen.
