Über Südsaarländisch | ©

Westpfälzisch-südsaarländische Bibel Es lewennische Wort (ELW) – 1. Thessalonicher

Matthäus Markus Lukas Johannes Aposchdelgeschicht Reemer 1. Korinder 2. Korinder Galadder Epheser Philibber Kolosser 1. Thessalonicher 2. Thessalonicher 1. Timotheus 2. Timotheus Tidus Philemon Hebräer Jakobus 1. Petrus 2. Petrus 1. Johannes 2. Johannes 3. Johannes Judas Offebarung

1. Thessalonicher

Uf seiner zwätt Missionsräs is de Paulus noh Thessalonich komm un hat dort die gutt Nohricht gepreddicht. Ufgrund vun dem, was er gesaht hat, sinn e Haufe Mensche zum Glawe komm. E paar Leit hann awer die ganz Stadt gäh ne ufgehetzt. Deshalb hat er es Weide suche misse. Vun Korinth aus hat er dann de Timotheus, wo met em sesammegeschafft hat, noh Thessalonich geschickt, fer neie Informatione iwer die Gemän se kriehn. De Timotheus is met gudde Nohrichde serickkomm: Obwohl die Glaiwiche in de Stadt verfolcht wor sinn, sinn se standhaft geblieb un hann an dem, was se geglabt hann, feschtgehall. So sinn se de Chrischde in ganz Griecheland e Vorbild wor.

Se hann awer brennende Frohe gehat: E paar Leit aus ihrer Gemän ware schun gestorb, un die, wo serickgeblieb sinn, hann sich Sorje gemacht, ob die Dode wirklich uferstehn. De Paulus gebt ne e Antwort: Wann de Jesus widerkommt, hann die Glaiwiche, wo noch läwe, dene nix voraus, wo schun gestorb sinn. Jeder, wo an de Jesus glabt, is dann fer immer met em sesamme.

De Paulus erinnert die Gemän dodran, dass es jetz schun Konsequenze hat, wa’mer an do die Botschaft glabt. Wer uf so e Zukunft hofft, läbt aach so, wie wann se schun angefang hätt.

  • De Paulus grießt die Thessalonicher: 1,1
    • De Paulus schreibt iwer sich un iwer die Gemän: 1,2-3,13
    • De Paulus gebt Weisunge fer e Läwe als Chrischt: 4,1-5,22
    • De Paulus winscht Gott sei Seeche: 5,23-28

1

DE PAULUS GRIESST DIE THESSALONICHER: 1,1

1 Das do schreiwe de Paulus, de Silvanus un de Timotheus an die Gemän in Thessalonich, wo Gott, em Vadder, un em Herr Jesus Chrischdus geheert. Mir winsche eich Gnad un Friede [vun Gott, unserm Vadder, un vum Herr Jesus Chrischdus].

DE PAULUS SCHREIBT IWER SICH UN IWER DIE GEMÄN: 1,2-3,13

E vorbildlichi Gemän

2 Mir sahn Gott immer dangge fer eich allegar, wa’mer fer eich bäde un eich zur Sprooch bringe. 3 Vor Gott, unserm Vadder, erinnere mer uns nämlich dauernd dodran, dass ner eier Glawe in prakdisches Dun umsetze un dass eier Wirge vun de Lieb bestimmt is. Mir erinnere uns aach dodran, dass ner gedullich uf unser Herr Jesus Chrischdus hoffe. 4 Gott hat eich lieb, ihr liewe Geschwischder, u’mir wisse, dass er eich fer sich ausgewählt hat. 5 Mir hann eich die gutt Nohricht nämlich aach met Kraft un durch de Heiliche Geischt u’met großer Gewisshät gebrung un net nur met Worde. Ihr wisse jo, wie mer uns wäh eich verhall hann, wie mer bei eich ware.

6 Ihr hann unserm Beispiel un em Beispiel vum Herr nohgeeifert. Trotz großer Drangsal hann’er unser Botschaft met der Fräd, wo vum Heiliche Geischt kommt, angenumm. 7 So sinn’er fer jeder, wo in de Provinze Mazedonie un Achaja glabt, e Vorbild wor. 8 Vun eich aus hat sich die Botschaft, wo iwer de Herr schwätzt, nämlich net nur in Mazedonie un Achaja ausgebrät. Es is im Gähedäl iwerall bekannt wor, dass ner an Gott glawe, so dass mer dodriwer nix meh sahn misse. 9 Die Leit verzehle nämlich selwer vun uns, wie ner uns ufgenumm hann un wie ner eich vun de Gätze zu Gott bekehrt hann, fer em lewenniche un wirkliche Gott se diene 10 un fer uf sei Sohn, wo aus em Himmel kommt, se warde. Gott hat sei Sohn vun de Dode uferstehn gelosst – Jesus, wo uns vor dem Gericht, wo noch kommt, redde dut.

2

Wie alles angefang hat

1 Ihr liewe Geschwischder! Ihr wisse selwer, dass es net fer nix war, wie mer eich besucht hann. 2 Mir hann vorher in Philibbi Schweres durchsemache gehat un sinn schlecht behannelt wor, wie ner wisse. Awer trotzdem ha’mer unserm Gott vertraut un hann die gutt Nohricht, wo vun ihm kommt, unner hardem Kampf frei eraus bei eich gepreddicht. 3 Was mer preddiche, beruht nämlich net uf eme Irrdum un aach net uf unlaudere Absichde. Mir versuche aach net, fer jemand se hinnergehn. 4 Mir preddiche im Gähedäl, weil uns Gott fer geeichent gehall hat, fer uns die gutt Nohricht ansevertraue! Mir wolle Gott, wo unser Herz prieft, gefalle un net de Mensche.

5 Wie ner wisse, si’mer nie met schmäächelhafde Worde komm, aach net met eme verkappde Verlange, fer an eier Geld se komme. Gott kann das bestädiche! 6 Mir ware aach net dodruf aus, fer vun de Mensche geehrt se werre – vun eich net un vun annere aach net –, 7 obwohl mer als Mensche, wo vun Chrischdus geschickt wor sinn, unser Audoridät hädde geldend mache känne. Mir sinn eich im Gähedäl liewevoll begähnt. Wie e Mudder ihre Kinner an de Bruscht se dringge gebt un fer se sorcht, 8 so ha’mer uns zu eich hingezoh gefiehlt un ware berät, fer eich aach unser eichenes Läwe metsedäle net nur die gutt Nohricht, wo vun Gott kommt. Mir hann eich nämlich lieb gewunn.

9 Ihr liewe Geschwischder! Ihr erinnere eich doch dodran, wie mer uns abgemieht un angestrengt hann. Daach un Naacht ha’mer geschafft, fer nimand vun eich zur Lascht se falle, un hann eich so die gutt Nohricht, wo vun Gott kommt, gepreddicht. 10 Ihr känne selwer bestädiche, un Gott kann’s aach bestädiche, wie heilich un gerecht mir uns eich, de Glaiwiche, gähiwer verhall hann. Es war nix dran aussesetze. 11 Ihr wisse aach, dass mer jeder änzelne vun eich so behannelt hann, wie e Vadder sei Kinner behannelt. Mir hann eich ermahnt un Mut gemacht, 12 u’mir hann dodruf bestann, dass ner so läwe solle, dass es Gott ehrt. Gott dut eich doch dodezu berufe, fer eier Andäl an seim Reich un an seiner Herrlichkät se kriehn.

Gott sei Kraft dut wirge

13 Es gebt noch e annerer Grund, fer was mer Gott immer dangge sahn: Wie ner angenumm hann, was Gott gesaht hat un was mer eich verkinnicht hann, hann’er’s net als ebbes angenumm, was Mensche gesaht hann. Ihr hann’s im Gähedäl als das angenumm, was Gott selwer gesaht hat, was es jo aach wirklich is. Un jetz dut’s in eich, wo ner glawe, wirge.

14 Ihr hann nämlich em Beispiel vun de Gemäne in Judäa, wo Gott un Chrischdus Jesus geheere, nohgeeifert, ihr liewe Geschwischder. Ihr hann vun eiere eichene Landsleit esselwe durchgemacht wie die Gemäne in Judäa vun de Judde. 15 Die Judde hann sogar de Herr Jesus un ihr eichene Prophede umgebrung. Aach uns hann se verfolcht. Se gefalle Gott net un stehn jedem Mensch feindlich gähiwer. 16 Se wolle uns nämlich dodran hinnere, fer met dene Leit, wo kä Judde sinn, se schwätze un fer ne so die Reddung se bringe. Dodedurch mache se es Moß vun ihre Sinde entgildich voll. Awer Gott sei Strofgericht is schun in seim ganze Ausmoß iwer se komm.a

2:16a Das is e prophedischer Hinweis uf die Zersteerung vun Jerusalem im Johr 70 n. Chr. un uf die fascht entgildich Ausdreiwung vun de Judde aus Israel, wo vum Johr 70 n. Chr. an ingesetzt hat.

De Paulus sehnt sich noh de Glaiwiche in Thessalonich

17 Ihr liewe Geschwischder! Mir sinn fer e kurzi Zeit vun eich getrennt wor – awer nur noh auße hin, em Herz noh net. Deshalb ha’mer uns aach umso eifricher Mieh gebb, fer eich wider se siehn. Mir hann uns jo so dodenoh gesehnt gehat! 18 Mir hann wider bei eich komme wolle – ich, de Paulus, hann’s schun meh wie ämo versucht –, awer de Deiwel hat uns dran gehinnert. 19 Wer is dann schun unser Hoffnung un unser Fräd? Wer is unser Siecheskron, wo mer vor unserm Herr Jesus Chrischdus stolz druf sinn känne, wann er widerkommt? Sinn net aach ihr das? 20 Jo, ihr sinn unser Ehr un unser Fräd!

3

De Timotheus werd noh Thessalonich geschickt

1 Wie mer’sa schlussendlich nemmeh länger ausgehall hann, ha’mer beschloss, fer allän in Athen sericksebleiwe. 2 Mir hann de Timotheus losgeschickt, fer eich se stärge un fer eich in eierm Glawe Mut se mache. De Timotheus is unser Bruder un dut Gott diene. Er schafft met uns sesamme, fer die gutt Nohricht, wo iwer Chrischdus schwätzt, se verbräde. 3 Nimand vun eich soll nohgewe, nur weil ner jetz so drangsaliert werre! Ihr wisse doch selwer, dass uns Gott dodezu bestimmt hat, fer Drangsal durchsestehn. 4 Wie mer nämlich bei eich ware, ha’mer eich schun im Voraus gesaht, dass mer drangsaliert werre däde. Un so is es dann jo aach komm, wie ner wisse. 5 Deshalb hann ich’s aach nemmeh länger ausgehall un hann de Timotheus geschickt, fer se erfahre, wie’s um eier Glawe steht. Ich hann wisse wolle, ob eich de Versucher uf die Prob gestellt hat un ob mer uns villeicht fer die Katz abgemieht hann.

3:1a Manche Ausleher sinn der Uffassung, dass de Paulus in de Verse 1 un 2 un an e paar annere Stelle in do dem Brief nur vun sich selwer schwätzt un dodefor de sogenannde Plural vum Briefstil („mir“) gebraucht.

De Paulus freit sich, dass die Gemän fescht steht

6 Jetz is de Timotheus awer vun seim Besuch bei eich serickkomm un hat uns die gutt Nohricht gebrung, dass ner immer noch glawe un annere lieb hann. Er hat uns aach verzehlt, dass ner immer gäre an uns dengge un eich dodenoh sehne, fer uns wider se siehn, genauso wie mir uns denoh sehne, fer eich wider se siehn. 7 Deshalb si’mer aach durch eich in all unserer Drangsal un Not getreescht wor, ihr liewe Geschwischder. Mir sinn getreescht wor, weil ner glawe. 8 Jetz läwe mer nämlich wider uf, weil mer wisse, dass ner trei zum Herr stehn. 9 Wie känne mer unserm Gott wäh eich nur genunk dangge sahn fer all die Fräd, wo mer wäh eich vor ihm emfinne? 10 So fescht wie mer känne, bäde mer Daach un Naacht dodrum, dass mer eich wider siehn känne un dass mer ergänze dirfe, was eierm Glawe noch fählt.

11 Mir bidde Gott, unser Vadder, un unser Herr Jesus Chrischdus, dass’e uns de Wääch freimache, fer wider bei eich se komme. 12 Außerdem bäde mer dodrum, dass de Herr eier Lieb zuenanner un zu jedem annere Mensch zunemme un iwerreich werre losst, genauso wie’s bei unserer Lieb zu eich de Fall is. 13 De Herr soll eich innerlich stark mache, dass nix an eich aussesetze is un dass ner vor Gott, unserm Vadder, heilich sinn, wann unser Herr Jesus Chrischdus widerkommt. Er kommt met all dene, wo heilich sinn un ihm geheere.a

3:13a Manche Ausleher sinn der Uffassung, dass an do der Stell nur die Glaiwiche gemännt sinn, wo schun gestorb sinn. Annere Ausleher männe, dass nur die Engel gemännt sinn, un noch annere Ausleher siehn alle zwä Grubbe angesproch.

4

DE PAULUS GEBT WEISUNGE FER E LÄWE ALS CHRISCHT: 4,1-5,22

Wie mer sich im sexuelle Bereich verhalle soll

1 Zu gudder Letscht bidde un ermahne mer eich im Name vum Herr Jesus, ihr liewe Geschwischder: Machen noch meh Fortschridde in dem, was mer eich beigebrung hann, nämlich wie ner läwe un Gott gefalle solle! 2 Ihr wisse doch, was mer eich durch de Herr Jesus alles ufgedrah hann.

3 Gott will, dass ner e heiliches Läwe fiehre! Dodezu geheert, dass ner die Hurerei meide 4 un dass sich jeder vun eich Mannsleit dodruf versteht, fer sei Fra uf e Art un Weis, wo heilich un ehrehaft is, se gewinne,a 5 net in leideschaftlicher Gier wie die Mensche, wo kä Judde sinn un Gott net kenne. 6 Dodezu geheert aach, dass käner zu weit geht un sei Bruder in do der Sach iwervordält.b De Herr dut das nämlich alles emo räche! Mir hann eich das frieher schun gesaht un hann eich ernschthaft dodevor gewarnt. 7 Gott hat uns nämlich net dodezu beruf, fer unmoralisch se läwe. Er hat uns im Gähedäl dodezu beruf, fer heilich se sinn. 8 Deshalb: Wer verachde dut, was mer eich beibringe, dut net e Mensch verachde. Der dut im Gähedäl Gott verachde, wo doch sei Heilicher Geischt in uns gebb hat.

4:4a Oder: un dass sich jeder vun eich dodruf versteht, fer sei Leib uf e Art un Weis, wo heilich un ehrehaft is, unner Kontroll se halle oder: un dass sich jeder vun eich Mannsleit dodruf versteht, fer met seiner Fra uf e Art un Weis, wo heilich un ehrehaft is, sesammeseläwe. „Fra“ bzw. „Leib“ is im Griechische wärtlich „Behälder“, was meechlicherweis e Umschreiwung fer die Geschlechtsorgane is.

4:6b Oder: Dodezu geheert aach, dass käner zu weit geht un sei Bruder bei Geschäfde iwer’s Ohr haut.

Wie mer sich im Umgang metenanner verhalle soll

9 Mer brauch eich net extra dodriwer se schreiwe, dass sich Geschwischder lieb hann solle. Gott hat eich nämlich selwer beigebrung, dass ner eich gäheseidich lieb hann solle. 10 Un das mache ner jo aach all dene Geschwischder gähiwer, wo in ganz Mazedonie wohne. Mir bidde eich awer, ihr liewe Geschwischder: Machen dodrinn noch meh Fortschridde! 11 Suchen eier Ehr in dem, dass ner e stilles Läwe fiehre un dass ner eich um eier eichene Sache kimmere u’met eiere eichene Hänn schaffe, ganz so, wie mer’s eich ufgedrah hann, 12 dass ner dene gähiwer, wo net zu de Gemän geheere, anstännich läwe un uf nimand angewies sinn!

Wann werre die Dode wider lewennich?

13 Ihr liewe Geschwischder! Ich will eich iwer die Glaiwiche, wo schun gestorb sinn, net im Unklare losse. Ihr solle net draurich sinn wie die annere Mensche, wo kä Hoffnung hann. 14 Mir glawe doch, dass de Jesus gestorb un uferstann is. Also wolle mer aach glawe, dass Gott die Glaiwiche, wo schun gestorb sinn, durch de Jesus un sesamme me’m Jesus serickbringt! 15 Das do sah’mer eich nämlich un berufe uns uf ebbes, was de Herr gesaht hat: Mir, wo mer noch läwe un iwerich sinn, wann de Herr kommt, komme dene net zuvor, wo schun gestorb sinn. 16 De Herr kommt nämlich selwer vum Himmel erunner, wann de Befehl dodezu ergeht, wann de heegschde Engel ruft un wann Gott sei Posaun erschallt. Dann stehn als Eerschdes die uf, wo schun gestorb sinn un Chrischdus geheere. 17 Dodenoh werre mir, wo mer noch läwe un iwerich sinn, sesamme met ne uf Wolge fortgedrah, fer em Herr in de Luft se begähne. Uf dem Wääch si’mer dann fer immer beim Herr. 18 Treeschden eich also gäheseidich met do dene Worde!

5

Mir warde uf Chrischdus

1 Ihr liewe Geschwischder! Mer brauch eich iwer Zeide un Zeitpunkde, wann das alles indrefft, nix se schreiwe. 2 Ihr wisse nämlich selwer ganz genau, dass der Daach, wo de Herr widerkommt, genauso unerwart kommt wie jemand, wo naachts ebbes klaue will. 3 Wann die Mensche nämlich emo sahn: „Es herrscht Friede un Sicherhät!“, dann iwerfallt se es Verderwe genauso unversiehns wie die Wehe e Fra, wo e Kind krieht. Dann komme se nemmeh devun. 4 Ihr awer, ihr liewe Geschwischder, läwe net im Dunggele. Deshalb kann eich der Daach aach net so iwerrasche, wie das jemand, wo ebbes klaue will, mache dät. 5 Ihr sinn allegar Mensche, wo im Licht läwe un zum Daach geheere. Mir hann met de Naacht u’met de Dunggelhät nix se schaffe! 6 Deshalb wolle mer aach wach un nichdere sinn un net schlofe wie die annere Mensche!

7 Wer schloft, schloft nämlich naachts, un wer iwer de Durscht drinkt, macht das aach naachts. 8 Mir awer, wo mer zum Daach geheere, wolle nichdere sinn! Mir wolle de Glawe un die Lieb als unser Bruschtpanzer andun un die Hoffnung, dass mer gerett werre, als unser Helm. 9 Gott hat uns nämlich dodefor bestimmt, dass mer durch unser Herr Jesus Chrischdus gerett werre, un net dodefor, dass mer seim Gericht verfalle. 10 Chrischdus is fer uns gestorb, dass mer sesamme met ihm läwe känne, ganz egal, ob mer noch am Läwe sinn, wann er widerkommt, oder ob mer dodevor schun gestorb sinn.a 11 Treeschden eich deshalb gäheseidich, un bauen äner de annere uf – grad so, wie ner’s jo schun mache!

5:10a Wärtlich: ganz egal, ob mer wach sinn oder schlofe.

Letschde Rotschlääch

12 Mir bidde eich, ihr liewe Geschwischder: Erkennen die an, wo sich fer eich abmiehe un wo eich im Name vum Herr vorstehn un eich de richdiche Wääch weise!a 13 Achden se umso meh un liewen se wäh dem, was se mache! Läwen im Friede metenanner!

5:12a Gemännt is es seelsorjerliche Serechtbringe, wo de nadierlich Art vum Mensch weh dut.

14 Ihr liewe Geschwischder! Mir ermahne eich: Weisen die serecht, wo e unorndliches Läwe fiehre, un machen dene Mut, wo nidergeschlah sinn! Helfen de Schwache, un bringen fer jeder Mensch Geduld uf! 15 Guggen dodruf, dass nimand eme annere Beeses met Beesem serickbezahlt! Strewen im Gähedäl immer denoh, dass ner äner em annere un all de Mensche Guddes dun.

16 Freien eich immer, 17 un heeren niemols uf se bäde! 18 Sahn Gott in jeder Siduation dangge!a Das will er nämlich vun eich, wo ner Chrischdus Jesus geheere. 19 Machen’s Feier vum Heiliche Geischt net aus, 20 un verachden net, was die Prophede sahn! 21 Iwerpriefen alles, un hallen an dem, was gutt is, fescht! 22 Gehn em Beese in jeder Gestalt aus em Wääch!

5:18a Oder: Sahn Gott fer alles dangge!

DE PAULUS WINSCHT GOTT SEI SEECHE: 5,23-28

23 Gott selwer schenkt de Friede, un ich bäde dodrum, dass er eich durch un durch heilich macht! Eier ganzes Wese – de Geischt, die Seel un de Leib – muss so erhall bleiwe, dass nix dran aussesetze is, wann unser Herr Jesus Chrischdus widerkommt. 24 Gott, wo eich beruft, is vertrauenswirdich! Der bringt das alles zustann.

25 Ihr liewe Geschwischder, bäden fer uns!

26 Grießen die Geschwischder allegar met eme heiliche Kuss! 27 Ich mache’s eich vor’m Herr zur Flicht, dass ner do dene Brief all de heiliche Geschwischder vorläse!

28 Mir winsche eich die Gnad vun unserm Herr Jesus Chrischdus! Amen.