Westpfälzisch-südsaarländische Bibel Es lewennische Wort (ELW) – 2. Thessalonicher
Altes Testament
Neues Testament
Matthäus Markus Lukas Johannes Aposchdelgeschicht Reemer 1. Korinder 2. Korinder Galadder Epheser Philibber Kolosser 1. Thessalonicher 2. Thessalonicher 1. Timotheus 2. Timotheus Tidus Philemon Hebräer Jakobus 1. Petrus 2. Petrus 1. Johannes 2. Johannes 3. Johannes Judas Offebarung
2. Thessalonicher
Was de Paulus iwer die letschde Daache vun do der Erd gedenkt un de Glaiwiche in Thessalonich in seim eerschde Brief metgedält hat, is zum Däl missverstann wor. Unner’m Druck vun de Verfolchung hann e paar Chrischde nur noch dodruf gewart, dass de Jesus in unmiddelbarer Zukunft widerkommt. Dodebei hann se nemmeh noh dem geguckt, was jede Daach se mache war un was ne es Läwe ufgedrah hat. Deshalb beschreibt de Paulus jetz ausfiehrlich, was vor de Ereichnisse am Enn noch alles bassiere muss: Die Glaiwiche dun em Läd net entgehn. Se werre verfolcht un verrot. Mer dut se hinner’s Licht fiehre un dut ihr Glawe verläschdere.
De Paulus macht de Thessalonicher dann Mut, fer trotzdem am Glawe feschtsehalle. Er schreibt in Kabidel 2, Vers 16 un 17: „Gott, unser Vadder, hat uns lieb un hat uns fer immer getreescht un e sicheri Hoffnung geschenkt, weil er gnädich is. Mir bidde ihne un unser Herr Jesus Chrischdus dodrum, dass’e eich Mut mache un eich bei all dem Gudde, wo ner sahn un mache, Kraft gewe.“
De Paulus grießt die Thessalonicher: 1,1-2De Paulus sorcht sich um die Gemän: 1,3-12De Paulus schreibt iwer die Hoffnung un iwer dene Daach,wo de Herr Jesus widerkommt: 2,1-17
De Paulus gebt de Gemän Ufdrääch: 3,1-16De Paulus winscht Gott sei Seeche: 3,17-18
DE PAULUS GRIESST DIE THESSALONICHER: 1,1-2
1 Das do schreiwe de Paulus, de Silvanus un de Timotheus an die Gemän in Thessalonich, wo Gott, unserm Vadder, un em Herr Jesus Chrischdus geheert.
2 Mir winsche eich Gnad un Friede vun Gott, unserm Vadder, un vum Herr Jesus Chrischdus!
DE PAULUS SORCHT SICH UM DIE GEMÄN: 1,3-12
De Jesus dut redde un richde
3 Ihr liewe Geschwischder! Mir misse Gott immer dangge fer eich sahn. So is es nämlich richdich, weil eier Glawe iweraus stark wachst un die Lieb zuenanner bei jedem änzelne vun eich zunemmt. 4 Mir verzehle deshalb in de annere Gemäne, wo Gott geheere, ganz stolz vun eich, weil ner bei all der Verfolchung un Drangsal, wo ner aushalle misse, durchhalle un weiderhin glawe.
5 All das is e Beweis dodefor, dass Gott emo gerecht richde dut. Er will eich nämlich wirdich mache, fer in sei Reich se komme, eich, wo ner jetz Schweres fer sei Reich durchmache.
6 Gott is gerecht: Er dut’s emo dene, wo eich drangsaliere, met Drangsal serickbezahle
7 un schenkt eich, wo ner drangsaliert werre, sesamme met uns Ruh. Das bassiert, wann sich de Herr Jesus vum Himmel her met seine mächdiche Engel
8 in loderndem Feier offebart. Dann stroft er die, wo Gott net anerkenne un wo net uf die gutt Nohricht, wo iwer unser Herr Jesus Chrischdus schwätzt, heere.
9 Se werre met ewichem Verderwe gestroft un vun dort, wo de Herr is, un vun seiner herrlich Macht ausgeschloss!
10 Das bassiert an dem Daach, wo de Herr kommt, fer sich vun dene, wo heilich sinn un wo ihm geheere, ehre se losse un fer sich vun all dene, wo glawe, bewunnere se losse. Dodezu geheere aach ihr, weil ner das, was mer bestädicht hann, geglabt hann.
De Paulus dut fer die Thessalonicher bäde
11 Mir bäde deshalb aach immer fer eich un bidde unser Gott, er soll eich fer das Läwe, wo er eich dezu beruf hat, berät mache. In seiner Macht soll er all das Gudde, wo ner vorhann, un alles, was ner aus em Glawe eraus mache, verwirkliche.
12 So soll de Name vun unserm Herr Jesus Chrischdus vun eich un ihr vun ihm geehrt werre – so wie’s de Gnad vun unserm Gott un de Gnad vum Herr Jesus Chrischdus entsprecht.
DE PAULUS SCHREIBT IWER DIE HOFFNUNG UN IWER DENE DAACH, WO DE HERR JESUS WIDERKOMMT: 2,1-17
Der Mann, wo außergewehnlich vil sindicht
1 Ihr liewe Geschwischder! Ihr wisse, dass unser Herr Jesus Chrischdus widerkommt un dass mer dann bei ihm versammelt werre. Mir bidde eich awer: 2 Lossen eich net so schnell aus de Fassung bringe, un verschreggen net, wann jemand i’me prophedische Wort oder in erer Redd oder i’me Brief, wo angeblich vun uns stamme soll, behaupde dut: „Der Daach, wo Chrischdus widerkommt, is schun do.“
3 Lossen eich vun nimand uf irjend e Art un Weis verfiehre! Eeb der Daach kommt, finnt nämlich e großi Rebellion statt, un der Mann, wo außergewehnlich vil sindicht un uf em Wääch in die Häll is,a muss offebar werre. 4 Der Mann widersetzt sich allem, was Gott genennt werd oder was Mensche verehre un stellt sich dodriwer. Jo, er huckt sich sogar [als Gott] in dene Tembel, wo Gott geweiht is, un gebt sich selwer als Gott aus. 5 Dengge ner dann nemmeh dodran, dass ich eich das schun gesaht hann, wie ich noch bei eich war?
2:3a Wärtlich: de Sohn vum Verderwe.
6 Ihr wisse aach, was dene Mann jetz noch serickhallt, so dass er sich eerscht offebare kann, wann sei Zeit komm is.
7 Die geheim Kraft vun de Rebellion gäh Gott sei Gesetza is nämlich schun am Werk. Nur muss der, wo se jetz noch serickhallt, seeerscht aus em Wääch geschafft werre.
8 Dann eerscht werd der Mann, wo gäh Gott sei Gesetz rebelliert, offebar. De Herr bringt ne awer met eme Hauch aus seim Mund um un dut ne erlediche, wann er widerkommt un erscheint.
9 Der Mann, wo gäh Gott rebelliert, kommt met de Kraft vum Deiwel. Er dut met großer Macht ufträde un vollbringt all Sorde vun verlohne Zääche un Wunner.
10 Ganz gemein fiehrt er die, wo verlor gehn, hinner’s Licht. Se kännde gerett werre, awer se hann das, was wohr is, net lieb un nemme’s net an.
11 Deshalb schickt ne Gott aach gewaldiche Irrdimer, dass’e dem, was geloh is, glawe.
12 Die Mensche, wo net glawe, was wohr is un wo Gefalle an dem hann, was ungerecht is, misse nämlich allegar gericht werre!
2:7a Oder: Die geheim Kraft vun de Boshät.
Bleiwen fescht im Glawe!
13 Ihr liewe Geschwischder! De Herr hat eich lieb, u’mir misse Gott immer dangge fer eich sahn, weil er eich vun Anfang an dodefor ausgewählt hat, fer gerett se werre. Ihr werre gerett, weil eich sei Geischt heilich macht un weil ner glawe, was wohr is. 14 Dodezu hat eich Gott durch die gutt Nohricht, wo mer eich gepreddicht hann, beruf. Ihr solle nämlich eier Andäl an de Herrlichkät vun unserm Herr Jesus Chrischdus kriehn.
15 Bleiwen also standhaft, ihr liewe Geschwischder, un hallen an allem fescht, was mer eich iwerliwert un beigebrung hann, ganz egal, ob mindlich oder schriftlich!
16 Gott, unser Vadder, hat uns lieb un hat uns fer immer getreescht un e sicheri Hoffnung geschenkt, weil er gnädich is. Mir bidde ihne un unser Herr Jesus Chrischdus dodrum,
17 dass’e eich Mut mache un eich bei all dem Gudde, wo ner sahn un mache, Kraft gewe.
DE PAULUS GEBT DE GEMÄM UFDRÄÄCH: 3,1-16
Bäden fer uns!
1 Zu gudder Letscht, ihr liewe Geschwischder: Bäden fer uns, dass sich die Botschaft, wo iwer de Herr schwätzt, schnell ausbräde dut un dass’e genauso wie bei eich geehrt werd! 2 Bäden aach dodefor, dass uns Gott vor verkehrde un beese Mensche in Schutz nemmt. Es glabt nämlich net jeder.
3 Awer de Herr is trei! Der gebt eich Kraft un dut eich vor’m Beese beschitze.a
4 Un weil mer em Herr geheere, traue mer eich zu, dass ner jetz un aach weiderhin mache, was mer eich ufdrahn.
5 Mir bäde dodrum, dass de Herr eier Herz so ausrichde dut, dass ner Gott lieb hann un standhaft zu Chrischdus halle! b
3:3a Me’m Beese is das, was schlecht is im allgemäne, oder de Beese, de Deiwel, gemännt.
3:5b Oder: Mir bäde dodrum, dass de Herr eier Herz uf die Lieb, wo Gott zu uns hat, un uf die Geduld, wo vun Chrischdus geschenkt werd, ausrichde dut.
Wer nix schaffe will, soll aach nix esse!
6 Ihr liewe Geschwischder! Mir gebiede eich im Name vun unserm Herr Jesus Chrischdus: Ziehen eich vun all dene Geschwischder serick, wo e unorndliches Läwe fiehre un sich net an die Iwerliwerung halle, wo mer ne gebb hann. 7 Ihr wisse jo selwer, wie ner uns noheifere solle. Mir hann nämlich net unorndlich geläbt, wie mer bei eich ware. 8 Mir hann aach bei nimand ebbes gess, ohne dass mer dodefor bezahlt hädde. Mir hann uns im Gähedäl abgemieht un angestrengt. Daach un Naacht ha’mer geschafft, fer nimand vun eich zur Lascht se falle. 9 Net dass mer kä Recht hädde, fer unnerstitzt se werre! Mir hann eich awer selwer e Beispiel gewe wolle, dass ner uns noheifere känne. 10 Wie mer nämlich bei eich ware, ha’mer eich ausdricklich gesaht: „Wer nix schaffe will, soll aach nix esse!“a
3:10a Meechlicherweis e Sprichwort, wo seinerzeit weit verbrät war.
11 Mir heere awer, dass e paar vun eich e unorndliches Läwe fiehre. Se schaffe nix un dreiwe sich nur do erum. 12 So Leit du’mer gebiede un dun se durch unser Herr Jesus Chrischdus ermahne, dass’e sich met stiller Arwet ihr eichenes Brot verdiene solle!
13 Ihr awer, ihr liewe Geschwischder, dirfe net mied werre, fer se mache, was gutt is!
E Ermahnung an all
14 Mergen eich dene, wo dem, was mer in do dem Brief anordne, net nohkommt, un gehn em aus em Wääch, dass er sich schamt.
15 Betrachden ne awer net als Feind! Weisen ne im Gähedäl wie e Bruder serecht!
16 Mir bäde dodrum, dass eich de Herr, wo iwer de Friede bestimmt, zu jeder Zeit un uf jedi Art un Weis Friede schenkt! Mir bidde ne dodrum, dass er eich allegar beisteht!
DE PAULUS WINSCHT GOTT SEI SEECHE: 3,17-18
17 Ich, de Paulus, schreiwe do dene Gruß met meiner eichen Hand! Das is mei Zääche in jedem Brief. So dun ich schreiwe.a
3:17a In de Zeit vum Paulus war’s ieblich, dass mer eme Sekredär e Brief dikdiert hat un’e dann durch sei Unnerschrift un e paar Worde, wo mer selwer nidergeschrieb hat, beglawicht hat (vgl. 1Kor 16,21; Gal 6,11; Kol 4,18).
18 Mir winsche eich allegar die Gnad vun unserm Herr Jesus Chrischdus! Amen.
