<< พระคำสำหรับวันพฤหัสบดี, วันที่ 19 เตือน กุมภาพันธ์ ปี 2026
สมาคมพระคริสตธรรมไทย 1971
พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ จะทรงให้เรากระทำสำเร็จ และเราทั้งหลายผู้รับใช ของพระองค์จะลุกขึ้นสร้าง
เนหะมีย์ 2:20
พระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกเจ้า ได้อำนวยพระพรแก่บรรดาการที่มือของพวกเจ้าได้กระทำ พระองค์ทรงทราบทางที่เจ้าได้เดินในถิ่นทุรกันดารใหญ่นี้
เฉลยธรรมบัญญัติ 2:7
เนหะมีย์ 2 (สมาคมพระคริสตธรรมไทย 1971)
| 17 แล้วข้าพเจ้าพูดกับเขาทั้งหลายว่า “ท่านทั้งหลายเห็นแล้วว่าเราตกอยู่ในความลำบากอย่างไร ที่เยรูซาเล็มปรักหักพังลง และไฟไหม้ประตูเมืองเสียนั้น มาเถิด ให้เราสร้างกำแพงเยรูซาเล็มขึ้น เพื่อเราจะไม่ต้องอับอายขายหน้าอีก” |
| 18 แล้วข้าพเจ้าบอกเขาถึงการที่พระหัตถ์ของพระเจ้าอยู่กับข้าพเจ้า เพื่อยังผลดี ทั้งพระวจนะซึ่งพระราชาตรัสกับข้าพเจ้า และเขาทั้งหลายพูดว่า “ให้เราลุกขึ้นสร้างเถิด” เขาก็ปลงใจลงมือทำการดีนั้น |
| 19 แต่เมื่อสันบาลลัท คนโฮโรนาอิมและโทบีอาห์ข้าราชการ คนอัมโมน กับเกเชมชาวอาหรับทราบเรื่อง เขาทั้งหลายเยาะเย้ยและดูถูกเรา พูดว่า “เจ้าทั้งหลายทำอะไรกันนี่ เจ้ากำลังกบฏต่อพระราชาหรือ” |
| 20 แล้วข้าพเจ้าตอบเขาทั้งหลายว่า “พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์จะทรงให้เรากระทำสำเร็จ และเราทั้งหลายผู้รับใช้ของพระองค์จะลุกขึ้นสร้าง แต่ท่านทั้งหลายไม่มีส่วนหรือสิทธิหรืออนุสรณ์ในเยรูซาเล็ม” |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (สมาคมพระคริสตธรรมไทย 1971)
| 4 และจงบัญชาคนทั้งปวงว่า เจ้าทั้งหลายจวนจะเดินผ่านเขตแดนเมืองพี่น้องของเจ้า คือลูกหลานของเอซาวที่อยู่ตำบลเสอีร์แล้ว และเขาทั้งหลายจะกลัวพวกเจ้า ฉะนั้นเจ้าทั้งหลายจงระวังตัว |
| 5 อย่าต่อสู้เขา เพราะเราจะไม่ให้ที่ของเขาแก่เจ้าเลย จะไม่ให้ที่ดินแม้เพียงฝ่าเท้าเหยียบได้ ด้วยว่าภูเขาเสอีร์นั้นเราได้ให้เอซาวยึดครองแล้ว |
| 6 เจ้าทั้งหลายจงเอาเงินซื้อเสบียงอาหารจากเขาเพื่อจะได้กิน และจงเอาเงินซื้อน้ำจากเขาด้วยเพื่อจะได้ดื่ม |
| 7 เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกเจ้า ได้อำนวยพระพรแก่บรรดาการที่มือของพวกเจ้าได้กระทำ พระองค์ทรงทราบทางที่เจ้าได้เดินในถิ่นทุรกันดารใหญ่นี้ พระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกเจ้าได้อยู่กับเจ้าสี่สิบปีนี้มาแล้ว พวกเจ้ามิได้ขัดสนสิ่งใดเลย’ |
| 8 แล้วเราทั้งหลายได้เดินเลยไป เลยไปจากพี่น้องของเราพวกลูกหลานเอซาวผู้อยู่ที่เสอีร์ ไปจากทางอาราบาห์จากเอลัทและจากเอซีโอนเกเบอร์ “และเราได้เลี้ยวไปเดินตามทางถิ่นทุรกันดารโมอับ |
| 9 และพระเจ้าได้ตรัสกับเราว่า ‘เจ้าทั้งหลายอย่าราวีพวกโมอับหรือสู้รบกับเขาเลย เพราะเราจะไม่ให้ที่ของเขาแก่เจ้าเพื่อยึดครอง ด้วยเราได้ให้ที่ตำบลอาร์นั้นแก่พงศ์พันธุ์โลทให้ปกครองแล้ว’ |
| 10 (แต่ก่อนคนเอมิมอยู่ที่นั่น เป็นชนชาติใหญ่และมาก และสูงอย่างคนอานาค |
Other Bible Editions
Select...
Bybel in Afrikaans (1983-vertaling)
Die God van die hemel sal ons laat slaag in wat ons doen. Ons, sy dienaars, gaan bou.
Nehemia 2:20
Die Here julle God het julle voorspoedig gemaak in alles wat julle gedoen het. Hy het sy oog oor julle gehou in hierdie groot woestyn.
Deuteronomium 2:7
เนหะมีย์ 2 (Bybel in Afrikaans (1983-vertaling))
| 17 Maar toe sê ek vir hulle: "Julle sien self die benarde toestand waarin ons sit. Jerusalem lê in puin en sy poorte is verbrand. Kom ons herbou die muur van Jerusalem, dat dié vernedering nie langer op ons rus nie." |
| 18 Ek het hulle toe vertel hoe my God sy goeie hand oor my gehou het en wat die koning vir my gesê het. Hulle het gesê: "Kom ons bou!" en hulle het die goeie werk aangepak. |
| 19 Maar toe Sanballat die Goroniet, Tobija die Ammonitiese amptenaar en Gesem die Arabier hoor wat ons doen, het hulle ons uitgelag en smalend gevra: "Wat vir 'n ding is dit waarmee julle besig is? Wil julle in opstand kom teen die koning?" |
| 20 Ek het hulle geantwoord en vir hulle gesê: "Die God van die hemel sal ons laat slaag in wat ons doen. Ons, sy dienaars, gaan bou. Julle het nóg aandeel nóg reg in Jerusalem, en geen historiese band met hom nie." |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (Bybel in Afrikaans (1983-vertaling))
| 4 en sê vir die volk: Julle staan op die punt om deur die gebied te trek van julle broers, die nageslag van Esau wat in Seïr woon. Hulle is bang vir julle, maar julle moet julle bedwing. |
| 5 Moenie oorlog teen hulle maak nie, want Ek sal nie van hulle grond vir julle gee nie, nie eers 'n handbreedte nie, want Ek het Seïrberg vir Esau gegee as besitting. |
| 6 Die kos en water wat julle nodig het, moet julle by hulle koop.' |
| 7 "Die Here julle God het julle voorspoedig gemaak in alles wat julle gedoen het. Hy het sy oog oor julle gehou in hierdie groot woestyn, en in hierdie hele veertig jaar was die Here julle God by julle en het julle niks kortgekom nie. |
| 8 "Ons het toe verbygetrek by ons broers, die nageslag van Esau wat in Seïr woon, en ons het uit die Woestynpad weggedraai by Elat en Esjon-Geber en met die pad na die Moabwoestyn toe verbygetrek. |
| 9 Toe het die Here vir my gesê: 'Moenie die Moabiete aanval en teen hulle oorlog maak nie, want Ek sal nie van hulle grond vir jou as besitting gee nie. Ek het Ar vir die nageslag van Lot gegee as besitting.'" |
| 10 Die Emiete het voorheen in die gebied gewoon. Hulle was 'n groot en sterk volk. Net soos die Enakiete was hulle groot mense. |
كتاب الحياة : الترجمة العربية الجديدة
إِلَهُ السَّمَاءِ يُكَلِّلُ عَمَلَنَا بِالنَّجَاحِ، وَنَحْنُ عَبِيدُهُ نَقُومُ وَنَبْنِي.
نحميا 2:20
الرَّبَّ إِلَهَكُمْ بَارَكَ كُلَّ عَمَلِ أَيْدِيكُمْ، وَاعْتَنَى بِكُمْ فِي أَثْنَاءِ رِحْلَتِكُمْ فِي هَذِهِ الصَّحْرَاءِ الشَّاسِعَةِ.
تثنية 2:7
เนหะมีย์ 2 (كتاب الحياة : الترجمة العربية الجديدة)
| 17 ثُمَّ قُلْتُ لَهُمْ: أَنْتُمْ تَشْهَدُونَ مَا نَحْنُ عَلَيْهِ مِنْ ضِيقٍ، فَأُورُشَلِيمُ خَرِبَةٌ وَأَبْوَابُهَا مُحْتَرِقَةٌ، فَهَيَّا بِنَا نَبْنِي سُورَ أُورُشَلِيمَ فَلاَ نُقَاسِي بَعْدُ مِنَ الْعَارِ. |
| 18 وَأَطْلَعْتُهُمْ عَمَّا رَعَانِي بِهِ إِلَهِي مِنْ عِنَايَةٍ صَالِحَةٍ، وَعَلَى حَدِيثِ الْمَلِكِ الَّذِي خَاطَبَنِي بِهِ، فَقَالُوا: لِنَقُمْ وَنَبْنِ السُّورَ وَتَضَافَرُوا جَمِيعاً لِلْقِيَامِ بِالْعَمَلِ الصَّالِحِ. |
| 19 وَعِنْدَمَا عَرَفَ سَنْبَلَّطُ الْحُورُونِيُّ وَطُوبِيَّا الْعَبْدُ الْعَمُّونِيُّ وَجَشَمٌ الْعَرَبِيُّ بِمَا نَنْوِي عَمَلَهُ، سَخِرُوا بِنَا وَاحْتَقَرُونَا قَائِلِينَ: أَيُّ أَمْرٍ أَنْتُمْ عَازِمُونَ عَلَيْهِ؟ أَتَتَمَرَّدُونَ عَلَى الْمَلِكِ؟ |
| 20 عِنْدَئِذٍ أَجَبْتُهُمْ: إِلَهُ السَّمَاءِ يُكَلِّلُ عَمَلَنَا بِالنَّجَاحِ، وَنَحْنُ عَبِيدُهُ نَقُومُ وَنَبْنِي. وَأَمَّا أَنْتُمْ فَلاَ نَصِيبَ لَكُمْ وَلاَ حَقَّ وَلاَ ذِكْرَ فِي أُورُشَلِيمَ. |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (كتاب الحياة : الترجمة العربية الجديدة)
| 4 وَأَوْصِ الشَّعْبَ: هَا أَنْتُمْ عَابِرُونَ بِتُخُومِ إِخْوَتِكُمْ بَنِي عِيسُو الْمُسْتَوْطِنِينَ فِي سِعِيرَ فَيَعْتَرِيهُمُ الْخَوْفُ مِنْكُمْ |
| 5 فَاحْذَرُوا جِدّاً أَنْ تُهَاجِمُوهُمْ، لأَنَّنِي لَا أُوَرِّثُكُمْ مِنْ أَرْضِهِمْ وَلاَ وَطْأَةَ قَدَمٍ، لأَنِّي قَدْ أَعْطَيْتُ جَبَلَ سِعِيرَ مِيرَاثاً لِعِيسُو. |
| 6 تَدْفَعُونَ ثَمَنَ مَا تَشْتَرُونَهُ مِنْ طَعَامٍ لِتَأْكُلُوا، وَمَا تَبْتَاعُونَهُ مِنْ مَاءٍ لِتَشْرَبُوا. |
| 7 لأَنَّ الرَّبَّ إِلَهَكُمْ بَارَكَ كُلَّ عَمَلِ أَيْدِيكُمْ، وَاعْتَنَى بِكُمْ فِي أَثْنَاءِ رِحْلَتِكُمْ فِي هَذِهِ الصَّحْرَاءِ الشَّاسِعَةِ، وَكَانَ مَعَكُمْ طَوَالَ أَرْبَعِينَ سَنَةً، فَلَمْ يُعْوِزْكُمْ شَيْءٌ |
| 8 فَاجْتَزْنَا بِإِخْوَتِنَا بَنِي عِيسُو الْمُقِيمِينَ فِي سِعِيرَ، مُتَّجِهِينَ فِي طَرِيقِ وَادِي الْعَرَبَةِ جَنُوباً صَوْبَ إِيلاَتَ وَعَصْيُونَ جَابِرَ، ثُمَّ انْثَنَيْنَا وَمَرَرْنَا فِي طَرِيقِ صَحْرَاءِ مُوآبَ. |
| 9 فَقَالَ لِي الرَّبُّ: لَا تُعَادِ الْمُوآبِيِّينَ وَلاَ تُثِرْ عَلَيْهِمْ حَرْباً، لأَنِّي لَا أُعْطِيكَ مِنْ أَرْضِهِمْ مِيرَاثاً، إِذْ وَهَبْتُ مَدِينَةَ عَارَ لِذُرِّيَّةِ لُوطٍ مِلْكاً. |
| 10 فَقَدْ سَكَنَ فِيهَا الإِيمِيُّونَ قَبْلاً، وَهُمْ شَعْبٌ كَثِيرٌ وَطُوَالُ الْقَامَةِ كَالْعَنَاقِيِّينَ، |
Zimbrisch
Dar gott von hümbl bartzaz machan dartüan. Biaråndre, soine khnècht, bartnaz àudarbìschan un àurìchtn.
Neemia 2,20
Dar hear, doi gott, hatte gebàiget vor allz, bazdo au barst machan pit doine hent. Dar iztar någånt in alle doine beng, bodo hast gemacht in disan groazan desèrto.
Deuteronomio 2,7
Bibelen (Det Danske Bibelselskab)
Himlens Gud vil lade det lykkes for os! Vi, hans tjenere, går i gang med at bygge.
Nehemias' Bog 2,20
Herren din Gud har jo velsignet dig i al din gerning; han har fulgt dig på din vandring i denne store ørken.
5. Mosebog 2,7
เนหะมีย์ 2 (Bibelen (Det Danske Bibelselskab))
| 17 Men nu sagde jeg til dem: »I ser den nød, vi er i; Jerusalem ligger i ruiner, og dens porte er gået op i flammer. Lad os nu genopbygge Jerusalems mur, så vi ikke længere lever i vanære.« |
| 18 Da jeg fortalte dem, hvordan Guds hånd havde været god mod mig, og om de ord, kongen havde talt til mig, sagde de: »Vi vil gå i gang med at bygge!« Og så tog de ivrigt fat på den gode sag. |
| 19 Da horonitten Sanballat og den ammonitiske træl Tobija og araberen Geshem hørte det, spottede og hånede de os og sagde: »Hvad er det, I foretager jer? Vil I gøre oprør mod kongen?« |
| 20 Men jeg svarede dem: »Himlens Gud vil lade det lykkes for os! Vi, hans tjenere, går i gang med at bygge, men I har hverken del eller ret i Jerusalem, og I får ikke eftermæle dér« |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (Bibelen (Det Danske Bibelselskab))
| 4 Og giv folket den befaling: I skal drage igennem et område, der tilhører jeres brødre, Esaus sønner, som bor i Se'ir, og de vil blive bange for jer. Men I skal tage jer meget i agt; |
| 5 I må ikke gå til angreb på dem. Jeg vil ikke give jer så meget som en fodsbred af deres land, for jeg har givet Esau Se'irs bjerge i eje. |
| 6 Den mad, I skal spise, og det vand, I skal drikke, kan I købe af dem. |
| 7 Herren din Gud har jo velsignet dig i al din gerning; han har fulgt dig på din vandring i denne store ørken. I fyrre år har Herren din Gud været med dig, og du har intet manglet.« |
| 8 Så drog vi videre fra vore brødre, Esaus sønner, der bor i Se'ir, bort fra Araba-vejen fra Elat og Esjongeber. Vi begav os ad vejen til Moabs ørken, |
| 9 og Herren sagde til mig: »Du må ikke overfalde Moab og gå til angreb på dem; jeg vil ikke give dig noget af hans land i eje, for jeg har givet Lots sønner Ar i eje.« |
| 10 – Tidligere var det emitterne, der boede der; de var et stort og talrigt folk, så høje som anakitterne. |
Hoffnung für Alle
Der Gott des Himmels wird unser Vorhaben gelingen lassen. Wir tun nur, was er von uns möchte; darum werden wir mit dem Bau beginnen.
Nehemia 2,20
Der Herr, euer Gott, hat immer dafür gesorgt, dass es euch an nichts fehlt. Er hat euch gesegnet und all eure Arbeit gelingen lassen. Durch diese weite Wüste hat er euch begleitet.
5. Mose 2,7
เนหะมีย์ 2 (Hoffnung für Alle)
| 17 Jetzt aber sagte ich zu ihnen: »Ihr seht selbst unser Elend: Jerusalem ist ein einziger Trümmerhaufen, die Stadttore liegen in Schutt und Asche. Kommt, lasst uns die Mauer wieder aufbauen, damit wir nicht länger dem Gespött der Leute preisgegeben sind!« |
| 18 Ich erzählte ihnen, wie Gott mir geholfen und was der König von Persien mir versprochen hatte. Da erklärten sie: »Gut, wir wollen beginnen!«, und machten sich entschlossen an die Arbeit. |
| 19 Als Sanballat, Tobija und der Araber Geschem davon hörten, lachten sie uns aus und spotteten: »Da habt ihr euch ja einiges vorgenommen! Wollt ihr euch etwa gegen den König auflehnen?« |
| 20 Ich entgegnete ihnen: »Der Gott des Himmels wird unser Vorhaben gelingen lassen. Wir tun nur, was er von uns möchte; darum werden wir mit dem Bau beginnen. Ihr aber habt kein Anrecht auf Grund und Boden in Jerusalem, und auch aus der Vergangenheit könnt ihr keinerlei Anspruch erheben.« |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (Hoffnung für Alle)
| 4 und durchquert das Gebirge Seïr, das Gebiet der Edomiter! Sie sind euer Brudervolk, weil sie von Esau abstammen. Sie haben zwar Angst vor euch, |
| 5 aber hütet euch davor, gegen sie Krieg zu führen! Ich werde euch keinen Fußbreit von ihrem Land geben, denn das Gebirge Seïr gehört ihnen. Sie haben es von mir bekommen. |
| 6 Wenn ihr von ihnen etwas zu essen und zu trinken wollt, dann nehmt es euch nicht, ohne dafür zu bezahlen!« |
| 7 Denn der Herr, euer Gott, hat immer dafür gesorgt, dass es euch an nichts fehlt. Er hat euch gesegnet und all eure Arbeit gelingen lassen. Durch diese weite Wüste hat er euch begleitet und hat euch die ganzen vierzig Jahre lang beigestanden. |
| 8 Wir verließen dann die Straße, die von Elat und Ezjon-Geber durch die Ebene nach Norden führt, und zogen durch das Gebirge Seïr, wo unser Brudervolk Edom wohnt, die Nachkommen Esaus. Dann folgten wir der Wüstenstraße in Richtung Moab. |
| 9 Dort sprach der Herr zu mir: »Lasst auch die Moabiter in Frieden! Sie sind die Nachkommen von Lot. Fangt keinen Krieg mit ihnen an! Ich werde euch nichts von ihrem Gebiet geben, denn ich habe ihnen das Land Ar geschenkt.« |
| 10 Früher hatten dort die Emiter gelebt, ein mächtiges und großes Volk von hochgewachsenen Menschen. |
Leonberger Bibel
Nehemia motiviert zum Wiederaufbau Jerusalems:
Der Gott des Himmels, er wird [es] uns gelingen lassen; und wir, seine Knechte, wollen uns aufmachen und bauen.
Nehemia 2,20
JHWH, dein Gott, hat dich gesegnet in allem deinem Tun; er hat achtgehabt auf deine Wanderung durch diese große Wüste.
5. Mose 2,7
เนหะมีย์ 2 (Leonberger Bibel)
| 17 Nun sagte ich zu ihnen: „Ihr seht das Elend, in dem wir uns befinden, wie Jerusalem wüste liegt und seine Tore verbrannt sind. Kommt, lasst uns die Mauer Jerusalems aufbauen, damit wir nicht länger ein Gegenstand des Spottes sind.“ |
| 18 Und ich teilte ihnen mit, wie die Hand meines Gottes so gütig über mir gewaltet und was der König zu mir geredet hatte. Sie antworteten: „So wollen wir uns aufmachen und bauen.“ Damit legten sie Hand an das gute Werk. |
| 19 Als aber Sanballat, der Horoniter, und Tobia, der ammonitische Beamte, und Gesem, der Araber, davon hörten, spotteten sie über uns und taten verächtlich gegen uns und sagten: „Was ist das, was ihr da vorhabt? Wollt ihr vom König abfallen?“ |
| 20 Da antwortete ich ihnen und sagte: „Der Gott des Himmels wird es uns gelingen lassen. Darum wollen wir, seine Knechte, darangehen und bauen; ihr aber habt weder Anteil noch Anrecht noch Andenken in Jerusalem.“ |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (Leonberger Bibel)
| 4 Dem Volk aber gib die Weisung: Wenn ihr nun durch das Gebiet eurer Brüder zieht, der Söhne Esaus, die in Seïr wohnen, dann werden sie sich vor euch fürchten; nehmt euch aber wohl in acht, |
| 5 fangt keinen Krieg mit ihnen an! Ich werde euch von ihrem Land nicht einen Fuß breit geben; denn Esau habe ich das Gebirge Seïr zum Eigentum gegeben. |
| 6 Nahrung sollt ihr für Geld von ihnen kaufen, dass ihr zu essen habt, und auch Wasser sollt ihr für Geld von ihnen kaufen, damit ihr zu trinken habt. |
| 7 Denn JHWH, dein Gott, hat dich gesegnet in allem deinem Tun; er hat achtgehabt auf deine Wanderung durch diese große Wüste: schon 40 Jahre [war] JHWH, dein Gott, nun mit dir; es hat dir nichts gefehlt.’ |
| 8 So zogen wir durch [das Gebiet] unserer Brüder, der Söhne Esaus, die in Seïr wohnen, hinweg von der Arabastraße, die von Elat und Ezjon-Geber ausgeht, wandten uns dann und zogen weiter auf dem Weg zur Wüste von Moab. |
| 9 Da sagte JHWH zu mir: ‚Bekämpfe die Moabiter nicht und fange keinen Krieg mit ihnen an! Ich werde dir von ihrem Land nichts zum Besitz geben; denn den Söhnen Lots habe ich Ar zum Eigentum gegeben. |
| 10 Die Emiter haben vor Zeiten darin gewohnt, ein großes, zahlreiches und hochgewachsenes Volk, wie die Enakiter. |
Neue Evangelistische Übersetzung
Der Gott des Himmels wird es uns gelingen lassen. Und wir, seine Diener, werden ans Werk gehen und bauen.
Nehemia 2,20
Jahwe, dein Gott, hat dich in all deinem Tun gesegnet. Er hat auf deine Wanderung durch diese große Wüste achtgegeben.
5. Mose 2,7
เนหะมีย์ 2 (Neue Evangelistische Übersetzung)
| 17 Jetzt aber sagte ich zu ihnen: "Ihr seht das Elend, in dem wir uns befinden. Jerusalem liegt in Trümmern und seine Tore sind verbrannt. Kommt, lasst uns die Mauer wieder aufbauen, damit wir nicht länger ein Gespött sind!" |
|
18
Ich erzählte ihnen, wie Gottes gütige Hand über mir gewesen war und was der König mir gewährt hatte. Da sagten sie: "Gut, machen wir uns ans Werk! Bauen wir!" Und sie ermutigten sich gegenseitig, dieses gute Werk zu beginnen. |
| 19 Als der Horoniter Sanballat, der Ammoniter Tobija, sein Beauftragter, und der Araber Geschem davon hörten, lachten sie uns aus und spotteten: "Da habt ihr euch ja einiges vorgenommen! Gegen den König wollt ihr euch auflehnen?" |
|
20
Ich ließ ihnen antworten: "Der Gott des Himmels wird es uns gelingen lassen. Und wir, seine Diener, werden ans Werk gehen und bauen. Euch jedoch geht Jerusalem nichts an. Ihr habt hier weder Grundbesitz noch Anspruch noch irgendein historisches Recht an der Stadt." |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (Neue Evangelistische Übersetzung)
| 4 Befiehl dem Volk: 'Ihr zieht nun durch das Gebiet eurer Brüder, der Nachkommen Esaus, die in Seïr wohnen. Sie werden sich vor euch fürchten. Nehmt euch aber sehr in Acht! |
| 5 Lasst euch auf keinen Streit mit ihnen ein, denn ich werde euch von ihrem Land keinen Fußbreit geben. Denn das Bergland von Seïr habe ich für Esau zum Erbbesitz bestimmt. |
| 6 Wenn ihr Nahrungsmittel oder Wasser braucht, sollt ihr es ihnen bezahlen.' |
|
7
Denn Jahwe, dein Gott, hat dich in all deinem Tun gesegnet. Er hat auf deine Wanderung durch diese große Wüste achtgegeben. Vierzig Jahre ist Jahwe, dein Gott, nun schon mit dir. Und es hat dir an nichts gefehlt." |
| 8 So zogen wir von Elat und Ezjon-Geber aus an unseren Brüdern vorüber. Das waren die Nachkommen Esaus, die in Seïr wohnten. Wir nahmen den Weg durch die Araba und zogen weiter durch die Steppe von Moab. |
| 9 Da sagte Jahwe zu mir: "Greift die Moabiter nicht an und lasst euch auf keinen Krieg mit ihnen ein. Auch von ihrem Land gebe ich euch nichts, denn Ar habe ich den Nachkommen Lots zum Erbbesitz gegeben. – |
| 10 Früher haben die Emiter dort gewohnt, ein großes, zahlreiches und hochgewachsenes Volk wie die Anakiter. |
Schlachter 2000
Der Gott des Himmels wird es uns gelingen lassen; darum wollen wir, seine Knechte, uns aufmachen und bauen.
Nehemia 2,20
Der Herr, dein Gott, hat dich gesegnet in allen Werken deiner Hände. Er hat Acht gehabt auf deine Wanderzüge durch diese große Wüste.
5. Mose 2,7
เนหะมีย์ 2 (Schlachter 2000)
| 17 Da sprach ich zu ihnen: Ihr seht das Unglück, in dem wir uns befinden; wie Jerusalem in Trümmern liegt und seine Tore mit Feuer verbrannt sind. Kommt, lasst uns die Mauern Jerusalems wieder aufbauen, damit wir nicht länger ein Gespött sind! |
| 18 Und ich teilte ihnen mit, wie gütig die Hand meines Gottes über mir gewaltet hatte; dazu die Worte des Königs, die er zu mir geredet hatte. Da sprachen sie: Wir wollen uns aufmachen und bauen! Und sie stärkten ihre Hände zu dem guten Werk. |
| 19 Als aber Sanballat, der Horoniter, und Tobija, der ammonitische Knecht, und Geschem, der Araber, dies hörten, spotteten sie über uns und verachteten uns und sprachen: Was hat das zu bedeuten, was ihr euch da vornehmt? Wollt ihr euch gegen den König auflehnen? |
| 20 Da antwortete ich ihnen und sprach: Der Gott des Himmels wird es uns gelingen lassen; darum wollen wir, seine Knechte, uns aufmachen und bauen. Ihr aber habt weder Anteil noch Recht noch Andenken in Jerusalem! |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (Schlachter 2000)
| 4 Und gebiete dem Volk und sprich: Ihr werdet durch das Gebiet eurer Brüder, der Söhne Esaus, ziehen, die in Seir wohnen, und sie werden sich vor euch fürchten; aber nehmt euch wohl in Acht, |
| 5 fangt keinen Streit mit ihnen an; denn ich werde euch von ihrem Land nicht einen Fußbreit geben; denn ich habe das Bergland Seir dem Esau als Besitztum gegeben! |
| 6 Ihr sollt die Speise um Geld von ihnen kaufen, dann dürft ihr essen, und auch das Wasser um Geld von ihnen kaufen, dann dürft ihr trinken; |
| 7 denn der Herr, dein Gott, hat dich gesegnet in allen Werken deiner Hände. Er hat Acht gehabt auf deine Wanderzüge durch diese große Wüste; und der Herr, dein Gott, ist diese 40 Jahre mit dir gewesen; es hat dir an nichts gemangelt. |
| 8 Da zogen wir an unseren Brüdern, den Söhnen Esaus, die in Seir wohnen, vorüber, von dem Weg durch die Ebene von Elat und von Ezjon-Geber hinweg, und wir wandten uns und betraten den Weg zur Steppe von Moab. |
| 9 Da sprach der Herr zu mir: Du sollst Moab nicht angreifen und dich mit ihnen nicht in einen Krieg einlassen; denn ich will dir von seinem Land keinen Besitz geben; denn Ar habe ich den Kindern Lots als Besitztum gegeben. |
| 10 (Die Emiter haben vor Zeiten darin gewohnt; das war ein großes, starkes und hochgewachsenes Volk wie die Enakiter; |
English Standard Version
The God of heaven will make us prosper, and we his servants will arise and build.
Nehemiah 2:20
The Lord your God has blessed you in all the work of your hands. He knows your going through this great wilderness.
Deuteronomy 2:7
เนหะมีย์ 2 (English Standard Version)
| 17 Then I said to them, “You see the trouble we are in, how Jerusalem lies in ruins with its gates burned. Come, let us build the wall of Jerusalem, that we may no longer suffer derision.” |
| 18 And I told them of the hand of my God that had been upon me for good, and also of the words that the king had spoken to me. And they said, “Let us rise up and build.” So they strengthened their hands for the good work. |
| 19 But when Sanballat the Horonite and Tobiah the Ammonite servant and Geshem the Arab heard of it, they jeered at us and despised us and said, “What is this thing that you are doing? Are you rebelling against the king?” |
|
20
Then I replied to them, “The God of heaven will make us prosper, and we his servants will arise and build, but you have no portion or right or claim in Jerusalem.” |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (English Standard Version)
| 4 and command the people, “You are about to pass through the territory of your brothers, the people of Esau, who live in Seir; and they will be afraid of you. So be very careful. |
| 5 Do not contend with them, for I will not give you any of their land, no, not so much as for the sole of the foot to tread on, because I have given Mount Seir to Esau as a possession. |
| 6 You shall purchase food from them for money, that you may eat, and you shall also buy water of them for money, that you may drink. |
| 7 For the Lord your God has blessed you in all the work of your hands. He knows your going through this great wilderness. These forty years the Lord your God has been with you. You have lacked nothing.”’ |
|
8
So we went on, away from our brothers, the people of Esau, who live in Seir, away from the Arabah road from Elath and Ezion-geber. “And we turned and went in the direction of the wilderness of Moab. |
| 9 And the Lord said to me, ‘Do not harass Moab or contend with them in battle, for I will not give you any of their land for a possession, because I have given Ar to the people of Lot for a possession.’ |
| 10 (The Emim formerly lived there, a people great and many, and tall as the Anakim. |
Free Bible Version
The God of heaven, he will make sure we're successful. We, his servants, will begin rebuilding.
Nehemiah 2:20
Remember that the Lord your God has blessed you in everything you've done. He has looked after you during your journey through this large desert.
Deuteronomy 2:7
เนหะมีย์ 2 (Free Bible Version)
| 17 Then I said to them, “Look at the trouble we're in! Jerusalem is a heap of rubble, and its gates have been burned down. Come on, let's rebuild the wall of Jerusalem, so that we won't be so ashamed any more.” |
|
18
Then I explained to them how good God had been to me, and what the king had told me. “Let's get on with the rebuilding,” they replied, and they set to work enthusiastically. |
| 19 But when Sanballat the Horonite, Tobiah the Ammonite official, and Geshem the Arab got to hear about it, they mocked and taunted us, asking, “What are you up to? Are you rebelling against the king?” |
| 20 But I replied, telling them, “The God of heaven, he will make sure we're successful. We, his servants, will begin rebuilding, but Jerusalem doesn't belong to you, and you have no authority over it or claim to it.” |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (Free Bible Version)
| 4 and give these orders to the people: ‘You are going to pass through the territory of your relatives, the descendants of Esau, who live in Seir. They will be frightened of you, so you need to be very careful. |
| 5 Don't fight them, for I'm not going to give you any of their land, not even the size of a footprint, because I have given Mount Seir to Esau and it belongs to him. |
| 6 Pay them with money for the food you eat and the water you drink.’ |
| 7 Remember that the Lord your God has blessed you in everything you've done. He has looked after you during your journey through this large desert. The Lord your God has been with you for these forty years, and you haven't lacked anything.” |
| 8 So we passed by our relatives, the descendants of Esau, who live in Seir. We didn't take the Arabah road from Elath and Ezion-geber. Instead we used the road that goes through the desert of Moab. |
| 9 Then the Lord told me, “Don't cause the Moabites any trouble or fight them, for I'm not going to give you any of their land, because I have given Ar to the descendants of Lot and it belongs to them.” |
| 10 (A strong and numerous people called the Emim once lived there. They were as tall as the Anakim, |
Reina-Valera 1995
El Dios de los cielos, él nos prosperará, y nosotros, sus siervos, nos levantaremos y edificaremos.
Nehemías 2,20
Jehová, tu Dios, te ha bendecido en todas las obras de tus manos; él sabe que andas por este gran desierto.
Deuteronomio 2,7
เนหะมีย์ 2 (Reina-Valera 1995)
|
17
Les dije, pues: —Vosotros veis la difícil situación en que estamos: Jerusalén está en ruinas y sus puertas consumidas por el fuego. Venid y reconstruyamos el muro de Jerusalén, para que ya no seamos objeto de deshonra. |
|
18
Entonces les declaré cómo la mano de mi Dios había sido buena conmigo, y asimismo las palabras que el rey me había dicho. Ellos respondieron: —¡Levantémonos y edifiquemos! Así esforzaron sus manos para bien. |
|
19
Pero cuando lo oyeron Sanbalat el horonita, Tobías el siervo amonita y Gesem, el árabe, se burlaron de nosotros y nos despreciaron, diciendo: —¿Qué es lo que estáis haciendo? ¿Os rebeláis contra el rey? |
|
20
Pero yo les respondí: —El Dios de los cielos, él nos prosperará, y nosotros, sus siervos, nos levantaremos y edificaremos, porque vosotros no tenéis parte ni derecho ni memoria en Jerusalén. |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (Reina-Valera 1995)
| 4 Dile al pueblo: Cuando paséis por el territorio de vuestros hermanos, los hijos de Esaú, que habitan en Seir, ellos tendrán miedo de vosotros; pero vosotros tened mucho cuidado. |
| 5 No os metáis con ellos, pues no os daré de su tierra ni aun lo que cubre la planta de un pie, porque yo he dado como heredad a Esaú los montes de Seir. |
| 6 Compraréis de ellos por dinero los alimentos, y comeréis; también compraréis de ellos el agua, y beberéis. |
| 7 Porque Jehová, tu Dios, te ha bendecido en todas las obras de tus manos; él sabe que andas por este gran desierto, y durante estos cuarenta años Jehová, tu Dios, ha estado contigo sin que nada te haya faltado". |
| 8 »Después nos alejamos del territorio de nuestros hermanos, los hijos de Esaú, que habitaban en Seir, por el camino del Arabá que viene de Elat y Ezión-geber; luego volvimos y tomamos el camino del desierto de Moab. |
| 9 Entonces Jehová me dijo: "No molestes a Moab ni le hagas la guerra, pues no te daré posesión de su tierra, porque yo he dado a Ar como heredad a los hijos de Lot. |
| 10 (Antes habitaron en ella los emitas, un pueblo grande, numeroso y alto como los hijos de Anac. |
Segond 21
C’est le Dieu du ciel qui nous donnera le succès et nous, ses serviteurs, nous allons nous lever et nous mettre au travail.
Néhémie 2,20
L’Eternel, ton Dieu, t’a béni dans tout le travail de tes mains, il était attentif à ton parcours dans ce grand désert.
Deutéronome 2,7
เนหะมีย์ 2 (Segond 21)
| 17 Je leur ai alors dit: «Vous voyez vous-mêmes la malheureuse situation dans laquelle nous nous trouvons: Jérusalem est en ruine et ses portes ont été réduites en cendres. Venez, reconstruisons la muraille de Jérusalem et nous ne serons plus dans le déshonneur!» |
| 18 Puis je leur ai raconté comment la bonne main de mon Dieu avait reposé sur moi et leur ai rapporté les paroles que le roi m’avait adressées. Ils ont dit: «Levons-nous et mettons-nous au travail!» Et ils se sont fortifiés dans cette bonne décision. |
| 19 Sanballat le Horonite, Tobija, le fonctionnaire ammonite, et Guéshem l’Arabe ont appris ce qui s’était passé. Ils se sont moqués de nous et nous ont traités avec mépris. Ils ont dit: «Que faites-vous donc? Seriez-vous en train de vous révolter contre le roi?» |
| 20 Je leur ai fait cette réponse: «C’est le Dieu du ciel qui nous donnera le succès et nous, ses serviteurs, nous allons nous lever et nous mettre au travail. Quant à vous, vous n’avez ni part, ni droit ni souvenir à Jérusalem.» |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (Segond 21)
| 4 Donne cet ordre au peuple: Vous allez traverser le territoire de vos frères, les descendants d’Esaü qui habitent en Séir. Ils auront peur de vous, mais tenez-vous bien sur vos gardes. |
| 5 Ne les attaquez pas, car je ne vous donnerai dans leur pays pas même de quoi poser la plante du pied. En effet, c’est à Esaü que j’ai donné la région montagneuse de Séir en propriété. |
| 6 Vous leur achèterez à prix d’argent la nourriture que vous mangerez et même l’eau que vous boirez.’ |
| 7 En effet, l’Eternel, ton Dieu, t’a béni dans tout le travail de tes mains, il était attentif à ton parcours dans ce grand désert. Voilà 40 ans que l’Eternel, ton Dieu, est avec toi: tu n’as manqué de rien. |
| 8 »Nous sommes passés à distance de nos frères, les descendants d’Esaü, qui habitent en Séir et à distance du chemin de la plaine, d’Elath et d’Etsjon-Guéber, puis nous nous sommes tournés vers le nord et nous avons pris la direction du désert de Moab. |
| 9 »L’Eternel m’a dit: ‘N’attaque pas Moab et ne t’engage pas dans un combat contre lui, car je ne te donnerai rien à posséder dans son pays: c’est aux descendants de Lot que j’ai donné Ar en propriété. |
| 10 –Les Emim y habitaient auparavant. C’était un peuple grand, nombreux et de haute taille, comme les Anakim. |
An Bíobla Naofa 1981
Cuirfidh Dia neimhe agus talún an rath orainn! Táimidne, a shearbhóntaí, ag dul i mbun tógála.
Nihimiá 2:20
Chuir an Tiarna bhur nDia a bheannacht ort i mbun do ghnothaí go léir; choimeád sé a shúil oraibh agus sibh ag gabháil tríd an bhfásach fairsing seo.
Deotranaimí 2:7
เนหะมีย์ 2 (An Bíobla Naofa 1981)
| 17 Dúirt mé leo ansin: “Feiceann sibh an cruachás ina bhfuilimid: tá Iarúsailéim ar lár agus a geataí dóite. Téanaigí, tógaimis ballaí Iarúsailéim agus ná bímis faoi náire mar seo a thuilleadh.” |
| 18 Agus d’inis mé dóibh conas mar a bhí lámh chineálta Dé mar thaca liom chun na maitheasa, agus d’aithris mé dóibh a ndúirt an rí liom. “I mbun oibre linn!” ar siad, “agus ar aghaidh leis an tógáil!” agus chrom siad ar an obair fhónta le fonn. |
| 19 Nuair a chuala Sanballat an Horónach agus Tóibíá an daor Amónach agus Geisim an tArabach mar gheall air seo, rinneadar magadh agus fonóid fúinn agus d’fhiafraíodar: “Céard atá ar siúl agaibh, an bhfuil ceannairc in aghaidh an rí á beartú agaibh?” |
| 20 Ach thug mé freagra orthu: “Cuirfidh Dia neimhe agus talún an rath orainn! Táimidne, a shearbhóntaí, ag dul i mbun tógála; níl cuid ná ceart ná seoid chuimhne agaibhse in Iarúsailéim.” |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (An Bíobla Naofa 1981)
|
4
Agus tabhair an t-ordú seo don phobal: Tá sibh ar tí gabháil trí chríocha bhur mbráithre gaoil, clann Éasau a bhfuil cónaí orthu i Saeír. Tá eagla orthu romhaibh, ach bígí aireach. |
| 5 Ná déanaigí iad a ghriogadh. Óir ní thabharfaidh mé aon phioc dá dtailte daoibh, aon phioc fiú oiread agus leithead tráchta, mar thug mé Sliabh Shaeír do Éasau mar shealúchas. |
| 6 Díolaigí iad le hairgead as cibé bia a íosfaidh sibh; agus díolaigí iad le hairgead as cibé uisce a ólfaidh sibh. |
| 7 Chuir an Tiarna bhur nDia a bheannacht ort i mbun do ghnothaí go léir; choimeád sé a shúil oraibh agus sibh ag gabháil tríd an bhfásach fairsing seo; bhí an Tiarna do Dhia in do choimhdeacht an daichead bliain sin; ní raibh aon ní riamh de dhíth ort.’ |
| 8 “Ghabhamar thar ár mbráithre gaoil, clann Éasau, a bhfuil cónaí orthu i Saeír, feadh bhealach an Arabá agus ó Éalat agus Eizion Geibir. Ansin chasamar agus ar aghaidh linn i dtreo fhásach Mhóáb. |
| 9 Agus dúirt an Tiarna liom: ‘Ná déan ionsaí ar Mhóáb ná é a ghriogadh chun catha, óir ní thabharfaidh mé aon phioc dá thailte daoibh, óir thug mé Ár mar shealúchas do chlann Lót.’ |
| 10 (Mhair na hÉimím ansiúd tráth cine mór líonmhar, agus iad chomh hard leis na hAnácaím. |
Νέα Μετάφραση Βάμβα
O Θεός τού ουρανού, αυτός θα μας ευοδώσει· γι' αυτό, εμείς οι δούλοι του, θα σηκωθούμε και θα οικοδομήσουμε.
Νεεμίας 2:20
Ο Kύριος ο Θεός σου σε ευλόγησε σε όλα τα έργα των χεριών σου· γνωρίζει την οδοιπορία σου μέσα από τη μεγάλη αυτή έρημο.
Δευθερονόμιον 2:7
เนหะมีย์ 2 (Νέα Μετάφραση Βάμβα)
|
17
Kαι τους είπα: Eσείς βλέπετε τη δυστυχία στην οποία είμαστε, πώς η Iερουσαλήμ βρίσκεται ερημωμένη, και οι πύλες της είναι καταναλωμένες από τη φωτιά· ελάτε, και ας ανοικοδομήσουμε το τείχος τής Iερουσαλήμ, για να μη είμαστε πλέον όνειδος. |
| 18 Kαι τους ανήγγειλα για το αγαθό χέρι τού Θεού μου επάνω μου, και ακόμα τα λόγια τού βασιλιά, που μου είπε. Kαι εκείνοι είπαν: Aς σηκωθούμε, και ας οικοδομήσουμε. Έτσι, ενίσχυσαν τα χέρια τους προς το αγαθό. |
| 19 Aλλά, όταν το άκουσαν ο Σαναβαλλάτ ο Oρωνίτης, και ο Tωβίας ο δούλος, ο Aμμωνίτης, και ο Γησέμ ο Άραβας, μας περιγέλασαν, και μας περιφρόνησαν, λέγοντας: Tι είναι αυτό το πράγμα που κάνετε; Θέλετε να επαναστατήσετε ενάντια στον βασιλιά; |
| 20 Kαι εγώ τους αποκρίθηκα, και τους είπα: O Θεός τού ουρανού, αυτός θα μας ευοδώσει· γι' αυτό, εμείς οι δούλοι του, θα σηκωθούμε και θα οικοδομήσουμε· εσείς, όμως, δεν έχετε μερίδα ούτε δικαίωμα ούτε θύμηση στην Iερουσαλήμ. |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (Νέα Μετάφραση Βάμβα)
| 4 και να προστάξεις τον λαό, λέγοντας: Θα περάσετε μέσα από τα όρια των αδελφών σας, των γιων τού Hσαύ, που κατοικούν στο Σηείρ· και θα σας φοβηθούν· και προσέξτε πολύ· |
| 5 να μη πολεμήσετε μαζί τους· επειδή, δεν θα σας δώσω από τη γη τους ούτε ένα βήμα ποδιού· επειδή, στον Hσαύ έδωσα το βουνό Σηείρ για κληρονομιά· |
| 6 θα αγοράζετε απ' αυτούς τροφές με ασήμι, για να τρώτε· και νερό ακόμα θα αγοράζετε απ' αυτούς με ασήμι, για να πίνετε· |
| 7 επειδή, ο Kύριος ο Θεός σου σε ευλόγησε σε όλα τα έργα των χεριών σου· γνωρίζει την οδοιπορία σου μέσα από τη μεγάλη αυτή έρημο· τα 40 αυτά χρόνια ο Kύριος ο Θεός σου ήταν μαζί σου· δεν στερήθηκες τίποτε. |
|
8
Kαι αφού περάσαμε μέσα από τους αδελφούς μας, τους γιους τού Hσαύ, που κατοικούσαν στο Σηείρ, μέσα από τον δρόμο τής πεδιάδας, από την Eλάθ, και από την Eσιών-γάβερ, στραφήκαμε, και περάσαμε από τον δρόμο τής ερήμου Mωάβ. |
| 9 Kαι ο Kύριος μου είπε: Mη ενοχλήσετε τους Mωαβίτες, ούτε να έρθετε σε μάχη μαζί τους· επειδή, δεν θα σου δώσω από τη γη τους για κληρονομιά· για τον λόγο ότι, στους γιους τού Λωτ έδωσα την Aρ για κληρονομιά· |
| 10 (προηγουμένως, μάλιστα, κατοικούσαν σ' αυτήν οι Eμμαίοι, ένας λαός μεγάλος, και πολυάριθμος, και ψηλός το ανάστημα, όπως οι Aνακείμ· |
ספר הבריתות 2004
אֱלֹהֵי הַשָּׁמַיִם הוּא יַצְלִיחַ לָנוּ וַאֲנַחְנוּ עֲבָדָיו נָקוּם וּבָנִינוּ.
נחמיה ב 20
כִּי יְהוָה אֱלֹהֶיךָ בֵּרַכְךָ בְּכֹל מַעֲשֵׂה יָדֶךָ יָדַע לֶכְתְּךָ אֶת־הַמִּדְבָּר הַגָּדֹל הַזֶּה זֶה אַרְבָּעִים שָׁנָה...
דברים ב 7
เนหะมีย์ 2 (ספר הבריתות 2004)
| 17 וָאוֹמַר אֲלֵהֶם אַתֶּם רֹאִים הָרָעָה אֲשֶׁר אֲנַחְנוּ בָהּ אֲשֶׁר יְרוּשָׁלַםִ חֲרֵבָה וּשְׁעָרֶיהָ נִצְּתוּ בָאֵשׁ לְכוּ וְנִבְנֶה אֶת־חוֹמַת יְרוּשָׁלַםִ וְלֹא־נִהְיֶה עוֹד חֶרְפָּה. |
| 18 וָאַגִּיד לָהֶם אֶת־יַד אֱלֹהַי אֲשֶׁר־הִיא טוֹבָה עָלַי וְאַף־דִּבְרֵי הַמֶּלֶךְ אֲשֶׁר אָמַר־לִי וַיֹּאמְרוּ נָקוּם וּבָנִינוּ וַיְחַזְּקוּ יְדֵיהֶם לַטּוֹבָה. |
| 19 וַיִּשְׁמַע סַנְבַלַּט הַחֹרֹנִי וְטֹבִיָּה הָעֶבֶד הָעַמּוֹנִי וְגֶשֶׁם הָעַרְבִי וַיַּלְעִגוּ לָנוּ וַיִּבְזוּ עָלֵינוּ וַיֹּאמְרוּ מָה־הַדָּבָר הַזֶּה אֲשֶׁר אַתֶּם עֹשִׂים הַעַל הַמֶּלֶךְ אַתֶּם מֹרְדִים. |
| 20 וָאָשִׁיב אוֹתָם דָּבָר וָאוֹמַר לָהֶם אֱלֹהֵי הַשָּׁמַיִם הוּא יַצְלִיחַ לָנוּ וַאֲנַחְנוּ עֲבָדָיו נָקוּם וּבָנִינוּ וְלָכֶם אֵין־חֵלֶק וּצְדָקָה וְזִכָּרוֹן בִּירוּשָׁלָםִ. |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (ספר הבריתות 2004)
| 4 וְאֶת־הָעָם צַו לֵאמֹר אַתֶּם עֹבְרִים בִּגְבוּל אֲחֵיכֶם בְּנֵי־עֵשָׂו הַיֹּשְׁבִים בְּשֵׂעִיר וְיִירְאוּ מִכֶּם וְנִשְׁמַרְתֶּם מְאֹד. |
| 5 אַל־תִּתְגָּרוּ בָם כִּי לֹא־אֶתֵּן לָכֶם מֵאַרְצָם עַד מִדְרַךְ כַּף־רָגֶל כִּי־יְרֻשָּׁה לְעֵשָׂו נָתַתִּי אֶת־הַר שֵׂעִיר. |
| 6 אֹכֶל תִּשְׁבְּרוּ מֵאִתָּם בַּכֶּסֶף וַאֲכַלְתֶּם וְגַם־מַיִם תִּכְרוּ מֵאִתָּם בַּכֶּסֶף וּשְׁתִיתֶם. |
| 7 כִּי יְהוָה אֱלֹהֶיךָ בֵּרַכְךָ בְּכֹל מַעֲשֵׂה יָדֶךָ יָדַע לֶכְתְּךָ אֶת־הַמִּדְבָּר הַגָּדֹל הַזֶּה זֶה אַרְבָּעִים שָׁנָה יְהוָה אֱלֹהֶיךָ עִמָּךְ לֹא חָסַרְתָּ דָּבָר. |
| 8 וַנַּעֲבֹר מֵאֵת אַחֵינוּ בְנֵי־עֵשָׂו הַיֹּשְׁבִים בְּשֵׂעִיר מִדֶּרֶךְ הָעֲרָבָה מֵאֵילַת וּמֵעֶצְיֹן גָּבֶר ס וַנֵּפֶן וַנַּעֲבֹר דֶּרֶךְ מִדְבַּר מוֹאָב. |
| 9 וַיֹּאמֶר יְהוָה אֵלַי אֶל־תָּצַר אֶת־מוֹאָב וְאַל־תִּתְגָּר בָּם מִלְחָמָה כִּי לֹא־אֶתֵּן לְךָ מֵאַרְצוֹ יְרֻשָּׁה כִּי לִבְנֵי־לוֹט נָתַתִּי אֶת־עָר יְרֻשָּׁה. |
| 10 הָאֵמִים לְפָנִים יָשְׁבוּ בָהּ עַם גָּדוֹל וְרַב וָרָם כָּעֲנָקִים. |
Hunsrik Plat Taytx
Gott, wo vum Himmel regiert, losst's uns gligge. Deshalb wolle mir, wo mer'm diene, uns ans Werk mache un baue.
Nehemias 2,20 (ELW)
De HERR, eier Gott, hat eich in allem, was ner mache, geseechent. Er hat uf eier Wannerung durch do die groß Wiescht Acht gebb.
Teuteronomium 2,7 (ELW)
Karoli 1990
A mennynek Istene, ő ad jó szerencsét nékünk, és mi mint az ő szolgái kelünk föl és építünk.
Nehémiás 2,20
Az Úr, a te Istened megáldott téged a te kezednek minden munkájában; tudja, hogy e nagy pusztaságon jársz.
5. Mózes 2,7
เนหะมีย์ 2 (Karoli 1990)
| 17 Ekkor mondék nékik: Ti látjátok a nyomorúságot, a melyben mi vagyunk, hogy Jeruzsálem pusztán hever és kapui tűzben égtek meg; jertek, építsük meg Jeruzsálem kőfalát, és ne legyünk többé gyalázatul! |
| 18 És megjelentém nékik az én Istenemnek rajtam nyugvó jó kegyelmét, és a király beszédit is, a melyeket nékem szólt, és mondának: Keljünk fel és építsük meg! És megerősíték kezeiket a jóra. |
| 19 Mikor meghallák ezt a Horonból való Szanballat és az Ammonita Tóbiás, a szolga, és az arab Gesem, gúnyoltak és lenéztek minket, mondván: Micsoda ez, a mit míveltek? Talán bizony a király ellen akartok pártot ütni? |
| 20 Kiknek felelék, és mondék: A mennynek Istene, ő ad jó szerencsét nékünk, és mi mint az ő szolgái kelünk föl és építünk, néktek pedig részetek és jogotok és emlékezetetek nincsen Jeruzsálemben! |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (Karoli 1990)
| 4 Parancsolj azért a népnek, mondván: Mikor általmentek a ti atyátokfiainak, az Ézsaú fiainak határán, a kik Szeirben lakoznak: jóllehet félnek tőletek, mindazáltal igen vigyázzatok! |
| 5 Ne ingereljétek őket, mert nem adok az ő földjükből néktek egy talpalatnyit sem; mert Ézsaúnak adtam a Szeir hegyét örökségül. |
| 6 Pénzen vásároljatok tőlük enni valót, hogy egyetek, és vizet is pénzen vegyetek tőlük, hogy igyatok, |
| 7 Mert az Úr, a te Istened megáldott téged a te kezednek minden munkájában; tudja, hogy e nagy pusztaságon jársz; immár negyven esztendeje veled van az Úr, a te Istened; nem szűkölködtél semmiben. |
| 8 És általmenénk a mi atyánkfiai között, az Ézsaú fiai között, a kik lakoznak vala Szeirben, a síkság útján Eláthtól és Éczjon-Gebertől fogva. Azután megfordulánk és általmenénk a Moáb pusztájának útjára. |
| 9 És monda az Úr nékem: Ne hadakozzál Moáb ellen, és ne ingereld azt hadra, mert nem adok az ő földéből néked semmi örökséget; mert a Lót fiainak adtam Art örökségül. |
| 10 (Az Emeusok laktak abban annak előtte, nagy nép, sok és szálas, mint az Anákok. |
Nuova Riveduta 1994
Il Dio del cielo ci farà ottenere successo. Noi, suoi servi, ci alzeremo e costruiremo.
Neemia 2:20
Il SIGNORE, il tuo Dio, ti ha benedetto in tutta l'opera delle tue mani, ti ha seguito nel tuo viaggio attraverso questo grande deserto.
Deuteronomio 2:7
เนหะมีย์ 2 (Nuova Riveduta 1994)
| 17 Allora dissi loro: «Voi vedete in che misera condizione ci troviamo; Gerusalemme è distrutta e le sue porte son consumate dal fuoco! Venite, ricostruiamo le mura di Gerusalemme, e non saremo più nella vergogna!» |
| 18 Raccontai loro come la benefica mano del mio Dio era stata su di me, e riferii le parole che il re mi aveva dette. Quelli dissero: «Sbrighiamoci e mettiamoci a costruire!» E si fecero coraggio con questo buon proposito. |
| 19 Ma quando Samballat, il Coronita, e Tobia, il servo ammonita, e Ghesem, l'Arabo, lo seppero, si fecero beffe di noi, e ci disprezzarono dicendo: «Che cosa state facendo? Volete forse ribellarvi al re?» |
| 20 Allora risposi loro: «Il Dio del cielo ci farà ottenere successo. Noi, suoi servi, ci alzeremo e costruiremo: ma voi non avete né parte né diritto né memoria a Gerusalemme». |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (Nuova Riveduta 1994)
| 4 Da' quest'ordine al popolo: Voi state per passare i confini dei figli d'Esaù, vostri fratelli, che abitano in Seir; essi avranno paura di voi; state quindi bene in guardia, |
| 5 non movete loro guerra, poiché del loro paese io non vi darò neppure quanto ne può calcare un piede, perché ho dato il monte Seir a Esaù come sua proprietà. |
| 6 Comprerete da loro con denaro contante le vettovaglie che mangerete, e comprerete pure da loro con denaro persino l'acqua che berrete. |
| 7 Poiché il SIGNORE, il tuo Dio, ti ha benedetto in tutta l'opera delle tue mani, ti ha seguito nel tuo viaggio attraverso questo grande deserto; il SIGNORE, il tuo Dio, è stato con te durante questi quarant'anni e non ti è mancato nulla». |
| 8 Così passammo, lasciando a distanza i figli di Esaù, nostri fratelli, che abitano in Seir, ed evitando la via della pianura, come pure Elat ed Esion-Gheber. Poi ci voltammo e ci incamminammo verso il deserto di Moab. |
| 9 Il SIGNORE mi disse: «Non attaccare Moab e non muovergli guerra, perché io non ti darò nulla da possedere nel suo paese, poiché ho dato Ar ai figli di Lot, come loro proprietà. |
| 10 Prima vi abitavano gli Emim: popolo grande, numeroso, alto di statura come gli Anachiti. |
Südsaarländisch
Gott, wo vum Himmel regiert, losst's uns gligge. Deshalb wolle mir, wo mer'm diene, uns ans Werk mache un baue.
Nehemia 2,20
De HERR, eier Gott, hat eich in allem, was ner mache, geseechent. Er hat uf eier Wannerung durch do die groß Wiescht Acht gebb.
5. Mose 2,7
Biblia Tysiąclecia
Bóg niebios nam poszczęści. A my, słudzy Jego, zabierzmy się do budowy.
Ks. Nehemiasza 2:20
PAN, twój Bóg, który ci błogosławił w pracach twych rąk, opiekuje się twoją wędrówką po tej wielkiej pustyni.
Ks. Powtórzonego Prawa (5 Moj) 2:7
เนหะมีย์ 2 (Biblia Tysiąclecia)
| 17 Ale teraz rzekłem do nich: "Widzicie nędzę, w jakiej się znajdujemy: Jerozolima jest spustoszona, a bramy jej spalone ogniem. Nuże! Odbudujmy mur Jerozolimy, abyśmy nie byli nadal pośmiewiskiem!" |
| 18 I wyjawiłem im, jak łaskawie ręka Boga mojego czuwała nade mną; również słowa, które mi król powiedział. A oni powiedzieli: "Dalej! Budujmy!" I nawzajem zachęcali się do dobrej sprawy. |
| 19 Skoro Choronita Sanballat i ammonicki sługa Tobiasz, i Arab Geszem to usłyszeli, lżyli nas i wytykali nam, mówiąc: "Co znaczy to, co poczynacie? Czy podnosicie bunt przeciw królowi?" |
| 20 I odpowiedziałem im: "Sam Bóg niebios nam poszczęści. A my, słudzy Jego, zabierzmy się do odbudowy: wy natomiast nie macie udziału, prawa ani pamiątki w Jeruzalem". |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (Biblia Tysiąclecia)
| 4 Lecz daj polecenie ludowi: Przejdziecie przez posiadłość braci waszych, synów Ezawa, mieszkających w Seirze. Oni się was lękają, lecz strzeżcie się bardzo. |
| 5 Nie zaczepiajcie ich, gdyż nie dam wam nic z ich ziemi, nawet tyle, co stopa zakryje, bo Ezawowi dałem na własność góry Seir. |
| 6 Pokarm do jedzenia kupujcie od nich za pieniądze! Nawet wodę do picia nabywajcie od nich za zapłatą! |
| 7 Przecież Pan, twój Bóg, który ci błogosławił w pracach twych rąk, opiekuje się twoją wędrówką po tej wielkiej pustyni. Oto czterdzieści lat Pan, twój Bóg, jest z tobą, i niczego ci nie brakowało". |
| 8 Odeszliśmy więc od braci naszych, synów Ezawa, mieszkających w Seirze, przez Arabę, Elat i Esjon-Geber. Zawróciliśmy i wyruszyliśmy w kierunku pustyni Moabu. |
| 9 Wtedy rzekł do mnie Pan: "Nie napadaj na Moabitów, nie podejmuj z nimi wojny, bo nie oddam ci nic z ich ziemi na własność, gdyż synom Lota dałem na własność Ar. |
| 10 - Poprzednio mieszkali w niej Emici, naród wielki, liczny i wysoki jak Anakici. |
Bíblia Livre em português
O Deus dos céus é quem nos dará sucesso; e nós, servos dele, nos levantaremos e edificaremos.
Neemias 2,20
O SENHOR teu Deus te abençoou em toda obra de tuas mãos: ele sabe que andas por este grande deserto.
Deuteronômio 2,7
เนหะมีย์ 2 (Bíblia Livre em português)
| 17 Então eu lhes disse: Com certeza vedes a miséria em que estamos, que Jerusalém está arruinada, e suas portas queimadas a fogo. Vinde, e reconstruamos o muro de Jerusalém, e não sejamos mais humilhados. |
| 18 Então lhes declarei como a mão de meu Deus havia sido boa sobre mim, e também as palavras do rei, que ele tinha me dito. Então disseram: Levantemo-nos, e edifiquemos. Assim esforçaram suas mãos para uma boa obra. |
| 19 Porém, quando Sambalate o horonita, Tobias o servo amonita, e Gesém o árabe, ouviram isto, zombaram de nós, e nos desprezaram, dizendo: O que é isto que vós fazeis? Por acaso estais vos rebelando contra o rei? |
| 20 Então lhes respondi, dizendo-lhes: O Deus dos céus é quem nos dará sucesso; e nós, servos dele, nos levantaremos e edificaremos; pois vós não tendes parte, nem direito, nem memória em Jerusalém. |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (Bíblia Livre em português)
| 4 E manda ao povo, dizendo: Passando vós pelo termo de vossos irmãos os filhos de Esaú, que habitam em Seir, eles terão medo de vós; mas vós guardai-vos muito: |
| 5 Não vos metais com eles; que não vos darei de sua terra nem ainda a pisadura da planta de um pé; porque eu dei por herança a Esaú o monte de Seir. |
| 6 Comprareis deles por dinheiro os alimentos, e comereis; e também comprareis deles a água, e bebereis: |
| 7 Pois o SENHOR teu Deus te abençoou em toda obra de tuas mãos: ele sabe que andas por este grande deserto: estes quarenta anos o SENHOR teu Deus foi contigo; e nenhuma coisa te faltou. |
| 8 E passamos por nossos irmãos os filhos de Esaú, que habitavam em Seir, pelo caminho da planície de Elate e de Eziom-Geber. E voltamos, e passamos caminho do deserto de Moabe. |
| 9 E o SENHOR me disse: Não perturbeis a Moabe, nem te empenhes com eles em guerra, que não te darei possessão de sua terra; porque eu dei a Ar por herança aos filhos de Ló. |
| 10 (Os emins habitaram nela antes, povo grande, e numeroso, e alto como gigantes: |
Cornilescu 2014
Dumnezeul cerurilor ne va da izbânda. Noi, robii Săi, ne vom scula şi vom zidi.
Neemia 2:20
Domnul Dumnezeul tău, te-a binecuvântat în tot lucrul mâinilor tale, şi ţi-a cunoscut călătoria în această mare pustie.
Deuteronomul 2:7
เนหะมีย์ 2 (Cornilescu 2014)
| 17 Le-am zis atunci: „Vedeţi starea nenorocită în care suntem! Ierusalimul este dărâmat şi porţile sunt arse de foc. Veniţi să zidim iarăşi zidul Ierusalimului şi să nu mai fim de ocară!” |
| 18 Şi le-am istorisit cum mâna cea bună a Dumnezeului meu fusese peste mine şi ce cuvinte îmi spusese împăratul. Ei au zis: „Să ne sculăm şi să zidim!” Şi s-au întărit în această hotărâre bună. |
| 19 Sanbalat, Horonitul, Tobia, slujitorul amonit, şi Gheşem, Arabul, fiind înştiinţaţi, şi-au bătut joc de noi şi ne-au dispreţuit. Ei au zis: „Ce faceţi voi acolo? Vă răsculaţi împotriva împăratului?” |
|
20
Şi eu le-am răspuns: „Dumnezeul cerurilor ne va da izbânda. Noi, robii Săi, ne vom scula şi vom zidi, dar voi n-aveţi nici parte, nici drept, nici aducere aminte în Ierusalim.” |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (Cornilescu 2014)
| 4 Dă următoarea poruncă poporului: «Acum aveţi să treceţi prin hotarele fraţilor voştri, copiii lui Esau, care locuiesc în Seir. Ei se vor teme de voi, dar să vă păziţi bine. |
| 5 Să nu vă încăieraţi cu ei, căci nu vă voi da în ţara lor nici măcar o palmă de loc: muntele Seir l-am dat în stăpânire lui Esau. |
| 6 Să cumpăraţi de la ei, cu preţ de argint, hrana pe care o veţi mânca şi să cumpăraţi de la ei, cu preţ de argint, chiar şi apa pe care o veţi bea. |
| 7 Căci Domnul Dumnezeul tău te-a binecuvântat în tot lucrul mâinilor tale şi ţi-a cunoscut călătoria în această mare pustie. Iată, de patruzeci de ani de când Domnul Dumnezeul tău este cu tine şi n-ai dus lipsă de nimic.»’ |
|
8
Am trecut pe departe de fraţii noştri, copiii lui Esau, care locuiesc în Seir, şi pe departe de drumul care duce în câmpie, departe de Elat şi de Eţion-Gheber; apoi ne-am întors şi am apucat spre pustia Moabului. |
| 9 Domnul mi-a zis: ‘Nu face război cu Moab şi nu te apuca la luptă cu el, căci nu-ţi voi da nimic să stăpâneşti în ţara lui. Arul l-am dat în stăpânire copiilor lui Lot. |
| 10 (Mai înainte, aici locuiau emimii: un popor mare, mult la număr şi de statură înaltă, ca anachimii. |
Юбилейная Библия
Бог Небесный, Он благопоспешит нам, и мы, рабы Его, станем строить.
Неемия 2:20
Господь, Бог твой, благословил тебя во всяком деле рук твоих, покровительствовал тебе во время путешествия твоего по великой пустыне этой.
Второзаконие 2:7
เนหะมีย์ 2 (Юбилейная Библия)
| 17 И сказал я им: «Вы видите бедствие, в каком мы находимся; Иерусалим пуст, и ворота его сожжены огнем; пойдем, построим стену Иерусалима и не будем впредь в таком уничижении». |
| 18 И я рассказал им о благодеявшей мне руке Бога моего, а также и слова царя, которые он говорил мне. И сказали они: «Будем строить», и укрепили руки свои на благое дело. |
| 19 Услышав это, Санаваллат хоронит и Товия, аммонитский раб, и Гешем аравитянин смеялись над нами и с презрением говорили: «Что это за дело, которое вы делаете? Уж не думаете ли возмутиться против царя?» |
| 20 Я дал им ответ и сказал им: «Бог Небесный, Он благопоспешит нам, и мы, рабы Его, станем строить, а вам нет части, и права, и памяти в Иерусалиме». |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (Юбилейная Библия)
| 4 и народу дай повеление и скажи: "Вы будете проходить пределы братьев ваших, сынов Исавовых, живущих на Сеире, и они убоятся вас; но остерегайтесь |
| 5 начинать с ними войну, ибо Я не дам вам земли их ни на стопу ноги, потому что гору Сеир Я дал во владение Исаву; |
| 6 пищу покупайте у них за серебро и ешьте; и воду покупайте у них за серебро и пейте; |
| 7 ибо Господь, Бог твой, благословил тебя во всяком деле рук твоих, покровительствовал тебе во время путешествия твоего по великой пустыне этой; вот сорок лет Господь, Бог твой, с тобой; ты ни в чем не терпел недостатка"„. |
| 8 И шли мы мимо братьев наших, сынов Исавовых, живущих на Сеире, путем равнины, от Елафа и Ецион-Гавера, и поворотили, и шли к пустыне Моав. |
| 9 И сказал мне Господь: „Не вступай во вражду с Моавом и не начинай с ними войны; ибо Я не дам тебе ничего от земли его во владение, потому что Ар отдал Я во владение сынам Лотовым; |
| 10 прежде жили там эмимы, народ великий, многочисленный и высокий, как сыновья Енака, |
Bibel für Schwoba
Dr Gott em Hemmel lässt s ons glenga, ond mir send saene Knecht ond machat ons ans Werk ond bauat.
Nehemia 2,20
JAHWE, dae Gott, håt dae Ärbat reichlich gsegnat. Der håt auf dae Wanderong durch de graoß Wüste g’achtat.
5. Mose 2,7
เนหะมีย์ 2 (Bibel für Schwoba)
| 17 Aber nå han e zo nen gsaed: Ihr sehat doch des Elend, en dem mr dåhanna dren steckat, dass Jerusalem vrwüastat ischd ond d Stadttôr vrbrennt send em Feuer. Also laß ons d Stadtmaura von Jerusalem wieder aufbaua, dass mr et länger s Gspött send. |
| 18 Nå han e en vrzählt, wia d Håd von maem Gott (Elohay) so güatig über mr gwea ischd ond was dr König zo mr gsaed håt. Dådrauf hent se mr zor Antwort geba: Mir send beraet, also laß ons baua! |
| 19 Mô aber dr Sanballat, dr Horoniter ond dr Tobija, der ammonitische Knecht des ghört hent ond dr Araber Geschem, hent se ons vrspottat ond ganz vrächtlich zon as gsaed: Was soll ao des wera, was ihr då dent? Wöllat r euch vielleicht gega da König aufloehna? |
| 20 Nå han en i zor Antwort geba: Dr Gott (Elohey) em Hemmel lässt s ons glenga, ond mir send saene Knecht ond machat ons ans Werk ond bauat; aber ihr hent koen Åtôel ond koe Årecht ond koe Ådenka en Jerusalem. |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (Bibel für Schwoba)
| 4 Ond am Volk geisch d Åweisong: Ihr gangat jetzt durch s Gebiet von eure Brüader, de Nåchkomma vom Esau, dia mô en Seïr ågsiedelt send. Wann se vôr euch Angst hent, nå passat bloß auf, |
| 5 fangat koene Händel mit en å, von dene ihram Land gib e euch koen Fuaß brôet her; i han am Esau nämlich s Bergland Seïr als Aegatom geba. |
| 6 Proviant könnat r von en kaofa om Silber ond essa, ao Wasser sollat r von en kaofa om Silber ond trenka. |
| 7 Weil JAHWE, dae Gott (Eloheyka), håt dae Ärbat reichlich gsegnat. Der håt auf dae Wanderong durch de graoß Wüste g’achtat. Vierzg Jåhr ischd JAHWE, dae Gott (Eloheyka) mit dr gwea, ond s håt dr an nex gfehlt. |
| 8 So se’mr von onsere Brüader, am Esau saene Nåchkomma, dia mô en Seïr ågsiedelt send, weiter zoga, weg vom Weg durch d Araba, von Elat ond Ezjon-Geber. Mir send abdreht ond send da Weg an dr Wüste Moab entlang ganga. |
| 9 Ond dr Herrgott (JAHWE) håt zo mr gsaed: Dreng et ae en Moab ond laß de et auf an Kampf mit en ae, weil e dr von dem saem Land nex geba will, Ar han e nämlich de Nåchkomma vom Lot als Aegatom geba. |
| 10 Früher send då de Gräßliche gwea, a starks, a graoßs ond haoch gwachses Volk wia d Anakiter. |
Kutsal Kitap 2001
Göklerin Tanrısı bizi başarılı kılacaktır. Biz O’nun kulları olarak onarımı başlatacağız.
Tevrat, Nehemya 2:20
Tanrınız RAB el attığınız her işte sizi kutsadı. Bu geniş çölde dolanıp durduğunuz sürece sizi korudu.
Tevrat, Yasa'nın Tekrarı 2:7
เนหะมีย์ 2 (Kutsal Kitap 2001)
| 17 Sonra onlara, “İçine düştüğümüz yıkımı görüyorsunuz” dedim, “Yeruşalim yıkılmış, kapıları ateşe verilmiş. Gelin, Yeruşalim surlarını onaralım, utancımıza son verelim.” |
|
18
Onlara Tanrı’nın bana nasıl destek olduğunu ve kralın söylediklerini anlattım. Onlar da, “Haydi, onarmaya başlayalım” dediler. Var güçleriyle bu hayırlı işe başladılar. |
| 19 Ama Horonlu Sanballat, Ammonlu görevlilerden Toviya, Arap Geşem yapacaklarımızı duyunca, bizi küçümseyip alay ettiler. “Ne yapıyorsunuz? Krala baş mı kaldırıyorsunuz?” dediler. |
| 20 Onları şöyle yanıtladım: “Göklerin Tanrısı bizi başarılı kılacaktır. Biz O’nun kulları olarak onarımı başlatacağız. Ama sizin Yeruşalim üzerinde ne hakkınız, ne de payınız olacak, adınız bile anılmayacak.” |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (Kutsal Kitap 2001)
| 4 Sonra halka şu buyrukları vermemi söyledi: ‘Seir’de yaşayan kardeşlerinizin, Esavoğulları’nın ülkesinden geçeceksiniz. Sizden korkacaklar. Çok dikkatli davranın. |
| 5 Onları savaşa kışkırtmayın. Size onların ülkesinden hiçbir toprak parçası, ayağınızı basacak bir yer bile vermeyeceğim. Çünkü Seir dağlık bölgesini mülk olarak Esav’a verdim. |
| 6 Yiyeceklerinizi, içeceklerinizi onlardan para karşılığında alacaksınız.’ |
| 7 “Tanrınız RAB el attığınız her işte sizi kutsadı. Bu geniş çölde dolanıp durduğunuz sürece sizi korudu. Tanrınız RAB geçirdiğiniz bu kırk yıl boyunca sizlerleydi ve hiçbir eksiğiniz olmadı. |
| 8 “Böylece Seir’de yaşayan kardeşlerimizin, Esavoğulları’nın yanından geçtik. Eylat ve Esyon-Gever’den Arava’ya giden yoldan saparak yolculuğumuzu Moav Çölü yolundan sürdürdük. |
| 9 “RAB bana, ‘Moavlılar’a düşman gözüyle bakma, onları savaşa kışkırtma’ dedi, ‘Onların ülkesinden hiçbir toprak parçasını sana mülk olarak vermeyeceğim. Çünkü Ar Kenti’ni Lut soyuna verdim.’” |
| 10 –Daha önce orada Anaklılar kadar uzun boylu, güçlü ve kalabalık olan Emliler yaşıyordu. |
کِتابِ مُقادّس
آسمان کا خُدا وُہی ہم کو کامیاب کرے گا۔ اِسی سبب سے ہم جو اُس کے بندے ہیں اُٹھ کر تعمِیر کریں گے۔
نحمیاہ 2:20
خُداوند تیرا خُدا تیرے ہاتھ کی کمائی میں برکت دیتا رہا ہے اور اِس بڑے بیابان میں جو تیرا چلنا پِھرنا ہے وہ اُسے جانتا ہے۔
استثنا 2:7
เนหะมีย์ 2 (کِتابِ مُقادّس)
| 17 تب مَیں نے اُن سے کہا تُم دیکھتے ہو کہ ہم کَیسی مُصِیبت میں ہیں کہ یروشلیِم اُجاڑ پڑا ہے اور اُس کے پھاٹک آگ سے جلے ہُوئے ہیں۔ آؤ ہم یروشلیِم کی فصِیل بنائیں تاکہ آگے کو ہم ذِلّت کا نِشان نہ رہیں۔ |
|
18
اور مَیں نے اُن کو بتایا کہ خُدا کی شفقت کا ہاتھ مُجھ پر کَیسے رہا اور یہ کہ بادشاہ نے مُجھ سے کیا کیا باتیں کہی تِھیں۔ اُنہوں نے کہا ہم اُٹھ کر بنانے لگیں۔ سو اِس اچّھے کام کے لِئے اُنہوں نے اپنے ہاتھوں کو مضبُوط کِیا۔ |
| 19 پر جب سنبلّط حُورُونی اور عمُّوؔنی غُلام طُوبیاؔہ اور عربی جشم نے یہ سُنا تو وہ ہم کو ٹھٹّھوں میں اُڑانے اور ہماری حقارت کر کے کہنے لگے تُم یہ کیا کام کرتے ہو؟ کیا تُم بادشاہ سے بغاوت کرو گے؟ |
| 20 تب مَیں نے جواب دے کر اُن سے کہا آسمان کا خُدا وُہی ہم کو کامیاب کرے گا۔ اِسی سبب سے ہم جو اُس کے بندے ہیں اُٹھ کر تعمِیر کریں گے لیکن یروشلیِم میں تُمہارا نہ تو کوئی حِصّہ نہ حق نہ یادگار ہے۔ |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (کِتابِ مُقادّس)
| 4 اور تُو اِن لوگوں کو تاکِید کر دے کہ تُم کو بنی عیسَوؔ تُمہارے بھائی جو شعِیرؔ میں رہتے ہیں اُن کی سرحد کے پاس سے ہو کر جانا ہے اور وہ تُم سے ہِراسان ہوں گے سو تُم خُوب اِحتیاط رکھنا۔ |
| 5 اور اُن کو مت چھیڑنا کیونکہ مَیں اُن کی زمِین میں سے پاؤں دھرنے تک کی جگہ بھی تُم کو نہیں دُوں گا۔ اِس لِئے کہ مَیں نے کوہِ شعِیرؔ عیسَوؔ کو میراث میں دِیا ہے۔ |
| 6 تُم رُوپَے دے کر اپنے کھانے کے لِئے اُن سے خُورِش خریدنا اور پِینے کے لِئے پانی بھی رُوپَے دے کر اُن سے مول لینا۔ |
| 7 کیونکہ خُداوند تیرا خُدا تیرے ہاتھ کی کمائی میں برکت دیتا رہا ہے اور اِس بڑے بیابان میں جو تیرا چلنا پِھرنا ہے وہ اُسے جانتا ہے۔ اِن چالِیس برسوں میں خُداوند تیرا خُدا برابر تیرے ساتھ رہا اور تُجھ کو کِسی چِیز کی کمی نہیں ہُوئی۔ |
| 8 سو ہم اپنے بھائِیوں بنی عیسَو کے پاس سے جو شعِیرؔ میں رہتے ہیں کترا کر مَیدان کی راہ سے ایلاتؔ اور عصیونؔ جابر ہوتے ہُوئے گُذرے۔ پِھر ہم مُڑے اور موآبؔ کے بیابان کے راستہ سے چلے۔ |
| 9 پِھر خُداوند نے مُجھ سے کہا کہ موآبیوں کو نہ تو ستانا اور نہ اُن سے جنگ کرنا اِس لِئے کہ مَیں تُجھ کو اُن کی زمِین کا کوئی حِصّہ مِلکِیّت کے طَور پر نہیں دُوں گا کیونکہ مَیں نے عار کو بنی لُوطؔ کی میراث کر دِیا ہے۔ |
| 10 (وہاں پہلے اَیمِیمؔ بسے ہُوئے تھے جو عناقِیمؔ کی مانِند بڑے بڑے اور لمبے لمبے اور شُمار میں بُہت تھے۔ |
Ўзбек тилидаги Муқаддас Китоб 2012
Самовий Худо ишимизнинг барорини беради. Биз, Унинг қуллари, деворни қайта қуришни бошлаймиз.
Таврот, Неҳемия 2:20
Мен, Эгангиз Худо, ҳар бир ишингизда сизларга барака бердим. Шу бепоён саҳрода юрганингизда сизларни ҳимоя қилдим.
Таврот, Қонун такрори 2:7
เนหะมีย์ 2 (Ўзбек тилидаги Муқаддас Китоб 2012)
| 17 Ниҳоят, энди уларга шундай дедим: “Қанчалар кулфатда қолганимизни ўзларингиз кўриб турибсизлар! Қуддус вайрон бўлиб ётибди, шаҳарнинг дарвозалари ёниб кетган. Келинглар, шаҳар деворини қайтадан қурайлик, шармандали аҳволимиздан қутулайлик.” |
| 18 Худойимнинг марҳамати менга ёр бўлганини ва шоҳнинг менга айтган гапларини уларга айтиб бердим. Улар: “Қурилишни бошлайлик”, дейишди. Шундай қилиб, улар ишни бошлашга тайёр бўлдилар. |
|
19
Байт–Хўронлик Санбаллат, Оммонлик малай Тўвиё ва Арабистонлик Гашим буни эшитиб, бизнинг устимиздан кулдилар, нафрат билан шундай дедилар: — Бу қилаётганларингиз нимаси?! Сизлар шоҳга қарши исён кўтаряпсизларми?! |
|
20
Мен уларга шундай жавоб бердим: — Самовий Худо ишимизнинг барорини беради. Биз, Унинг қуллари, деворни қайта қуришни бошлаймиз. Аммо сизлар бизга гапларингни ўтказа олмайсизлар, қўлингиздан ҳеч нарса келмайди. Сизлар бизнинг диний маросимларимизда ҳам қатнаша олмайсиз. |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (Ўзбек тилидаги Муқаддас Китоб 2012)
| 4 Бу халққа Мендан бу буйруқ бергин: ‘Сеир юртида яшайдиган биродарларингиз — Эсов авлодининг ерларидан ўтасизлар. Улар сиздан қўрқишади. Аммо эҳтиёт бўлинглар, |
| 5 улар билан жанг қилманглар. Мен сизларга у ернинг бир қаричини ҳам бермайман, чунки Мен Сеир тоғларини Эсов авлодига мулк қилиб берганман. |
| 6 Улардан овқатни кумушга сотиб олиб енглар, сувни ҳам кумушга сотиб олиб ичинглар. |
| 7 Мен, Эгангиз Худо, ҳар бир ишингизда сизларга барака бердим. Шу бепоён саҳрода юрганингизда сизларни ҳимоя қилдим. Қирқ йилдан бери Мен сизлар билан биргаман, сизлар ҳеч қандай камчилик кўрмадингизлар.’” |
| 8 Шундай қилиб, биз Сеирда яшовчи биродарларимиз — Эсов авлодининг еридан ўтиб кетдик. Элет ва Эзйўн–Гебердан Иордан водийсига кетган йўлдан юрдик. Сўнгра Мўаб чўли томон бурилиб кетдик. |
| 9 Шунда Эгамиз менга деди: “Мўабликлар билан жанжаллашиб, уруш бошламанглар. Мен сизларга уларнинг еридан мулк бермайман, чунки Ор ҳудудини Мен Лут авлодига мулк қилиб берганман.” |
| 10 (Олдин у ерда Эйим халқи яшаган эди. Улар кўпчилик бўлиб, кучли, Иноқ авлоди сингари баланд бўйли халқ эди. |
O‘zbek tilidagi Muqaddas Kitob 2012
Samoviy Xudo ishimizning barorini beradi. Biz, Uning qullari, devorni qayta qurishni boshlaymiz.
Tavrot, Nehemiya 2:20
Men, Egangiz Xudo, har bir ishingizda sizlarga baraka berdim. Shu bepoyon sahroda yurganingizda sizlarni himoya qildim.
Tavrot, Qonun takrori 2:7
เนหะมีย์ 2 (O‘zbek tilidagi Muqaddas Kitob 2012)
| 17 Nihoyat, endi ularga shunday dedim: “Qanchalar kulfatda qolganimizni o‘zlaringiz ko‘rib turibsizlar! Quddus vayron bo‘lib yotibdi, shaharning darvozalari yonib ketgan. Kelinglar, shahar devorini qaytadan quraylik, sharmandali ahvolimizdan qutulaylik.” |
| 18 Xudoyimning marhamati menga yor bo‘lganini va shohning menga aytgan gaplarini ularga aytib berdim. Ular: “Qurilishni boshlaylik”, deyishdi. Shunday qilib, ular ishni boshlashga tayyor bo‘ldilar. |
|
19
Bayt–Xo‘ronlik Sanballat, Ommonlik malay To‘viyo va Arabistonlik Gashim buni eshitib, bizning ustimizdan kuldilar, nafrat bilan shunday dedilar: — Bu qilayotganlaringiz nimasi?! Sizlar shohga qarshi isyon ko‘taryapsizlarmi?! |
|
20
Men ularga shunday javob berdim: — Samoviy Xudo ishimizning barorini beradi. Biz, Uning qullari, devorni qayta qurishni boshlaymiz. Ammo sizlar bizga gaplaringni o‘tkaza olmaysizlar, qo‘lingizdan hech narsa kelmaydi. Sizlar bizning diniy marosimlarimizda ham qatnasha olmaysiz. |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (O‘zbek tilidagi Muqaddas Kitob 2012)
| 4 Bu xalqqa Mendan bu buyruq bergin: ‘Seir yurtida yashaydigan birodarlaringiz — Esov avlodining yerlaridan o‘tasizlar. Ular sizdan qo‘rqishadi. Ammo ehtiyot bo‘linglar, |
| 5 ular bilan jang qilmanglar. Men sizlarga u yerning bir qarichini ham bermayman, chunki Men Seir tog‘larini Esov avlodiga mulk qilib berganman. |
| 6 Ulardan ovqatni kumushga sotib olib yenglar, suvni ham kumushga sotib olib ichinglar. |
| 7 Men, Egangiz Xudo, har bir ishingizda sizlarga baraka berdim. Shu bepoyon sahroda yurganingizda sizlarni himoya qildim. Qirq yildan beri Men sizlar bilan birgaman, sizlar hech qanday kamchilik ko‘rmadingizlar.’” |
| 8 Shunday qilib, biz Seirda yashovchi birodarlarimiz — Esov avlodining yeridan o‘tib ketdik. Elet va Ezyo‘n–Geberdan Iordan vodiysiga ketgan yo‘ldan yurdik. So‘ngra Mo‘ab cho‘li tomon burilib ketdik. |
| 9 Shunda Egamiz menga dedi: “Mo‘abliklar bilan janjallashib, urush boshlamanglar. Men sizlarga ularning yeridan mulk bermayman, chunki Or hududini Men Lut avlodiga mulk qilib berganman.” |
| 10 (Oldin u yerda Eyim xalqi yashagan edi. Ular ko‘pchilik bo‘lib, kuchli, Inoq avlodi singari baland bo‘yli xalq edi. |
Kinh Thánh Tiếng Việt (1934)
Đức Chúa của các từng trời sẽ ban cho chúng ta sự hanh thông; vì vậy, chúng ta, là tôi tớ Ngài, sẽ chổi dậy và xây sửa lại.
Nê-hê-mi 2:20
Đức Chúa Trời ngươi đã ban phước cho mọi công việc làm của tay ngươi; Ngài đã biết cuộc đi đường ngươi ngang qua đồng vắng lớn lao nầy.
Phục-truyền 2:7b
เนหะมีย์ 2 (Kinh Thánh Tiếng Việt (1934))
| 17 Tôi bèn nói với chúng rằng: Các ngươi hãy xem tình cảnh khổ nạn của chúng ta đương đây; Giê-ru-sa-lem bị phá hoang, và các cửa nó bị lửa thiêu đốt. Hãy Đến, xây cất các vách thành Giê-ru-sa-lem lại, hầu cho chúng ta chẳng còn bị sỉ nhục nữa. |
| 18 Tôi cũng thuật cho chúng làm sao tay nhơn từ của Đức Chúa Trời tôi Đã giúp đỡ tôi, và các lời vua Đã nói cùng tôi. Chúng nói: Hè, ta hãy chổi dậy và xây sửa lại! Vậy, chúng Được vững chắc trong ý nhứt định làm công việc tốt lành này. |
| 19 San-ba-lát, người Hô-rôn, Tô-bi-gia, kẻ tôi tớ Am-môn, và Ghê-sem, người A rạp, Được hay việc Đó, bèn nhạo báng và khinh bỉ chúng tôi. Chúng nó nói rằng: Các ngươi làm chi Đó? Các ngươi có ý phản nghịch vua sao? |
| 20 Tôi bèn đáp với chúng nó rằng: Đức Chúa của các từng trời sẽ ban cho chúng ta sự hanh thông; vì vậy, chúng ta, là tôi tớ Ngài, sẽ chổi dậy và xây sửa lại; nhưng các ngươi không có phần, hoặc phép, hoặc kỷ niệm trong Giê-ra-sa-lem. Sửa các vách thành Giê-ru-sa-lem lại |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (Kinh Thánh Tiếng Việt (1934))
| 4 Hãy truyền lịnh nầy cho dân sự: Các ngươi sẽ trải qua địa phận của anh em mình, tức là con cháu Ê-sau, Ở tại Sê -i-rơ, và chúng nó sẽ sợ các ngươi. Nhưng hãy giữ lấy mình, |
| 5 chớ có tranh cùng chúng nó, vì ta sẽ không cho các ngươi xứ của chúng nó đâu, dầu Đến nỗi một thẻo Đất bằng bàn chân cũng không cho. Ta Đã ban cho Ê-sau núi Sê -i-rơ làm sản nghiệp. |
| 6 Các ngươi sẽ dùng tiền bạc mà mua lương thức của chúng nó mà ăn, nước mà uống. |
| 7 Vì Giê-hô-va Đức Chúa Trời ngươi Đã ban phước cho mọi công việc làm của tay ngươi; Ngài Đã biết cuộc Đi đường ngươi ngang qua đồng vắng lớn lao nầy. Trong bốn mười năm nầy, Giê-hô-va Đức Chúa Trời ngươi vẫn Ở cùng ngươi; ngươi không thiếu chi hết. |
| 8 Vậy, chúng ta có Đi ngang qua cách xa anh em ta, là con cháu Ê-sau, Ở tại Sê -i-rơ, và bắt Đi về hướng đồng vắng Mô-áp, Đặng tránh con đường đồng bằng, cùng Ê-lát và Ê-xi-ôn-Ghê-be. |
| 9 Đức Giê-hô-va bèn phán cùng ta rằng: Chớ đương địch và chớ chiến trận với dân Mô-áp; vì ta không cho ngươi chi trong xứ dân ấy làm sản nghiệp đâu, bởi ta Đã ban A-rơ cho con cháu Lót làm sản nghiệp. |
| 10 (Lúc trước, dân Ê-mim Ở tại Đó. Ấy là một dân lớn, đông, hình giềng giàng như dân A-na-kim vậy. |
中文标准译本(简化字)
天 上 的 神 必 使 我 们 亨 通 。 我 们 作 他 仆 人 的 ， 要 起 来 建 造 。
尼希米记 2:20上
耶和华你的神 在你手里所办的 一切事上已赐福与你。 你走这大旷野， 他都知道了。
申命记 2:7 上
เนหะมีย์ 2 (中文标准译本(简化字))
| 17 以 後 ， 我 对 他 们 说 ： 我 们 所 遭 的 难 ， 耶 路 撒 冷 怎 样 荒 凉 ， 城 门 被 火 焚 烧 ， 你 们 都 看 见 了 。 来 罢 ， 我 们 重 建 耶 路 撒 冷 的 城 墙 ， 免 得 再 受 凌 辱 ！ |
| 18 我 告 诉 他 们 我 神 施 恩 的 手 怎 样 帮 助 我 ， 并 王 对 我 所 说 的 话 。 他 们 就 说 ： 我 们 起 来 建 造 罢 ！ 於 是 他 们 奋 勇 做 这 善 工 。 |
| 19 但 和 伦 人 参 巴 拉 ， 并 为 奴 的 亚 扪 人 多 比 雅 和 亚 拉 伯 人 基 善 听 见 就 嗤 笑 我 们 ， 藐 视 我 们 ， 说 ： 你 们 做 甚 麽 呢 ？ 要 背 叛 王 麽 ？ |
| 20 我 回 答 他 们 说 ： 天 上 的 神 必 使 我 们 亨 通 。 我 们 作 他 仆 人 的 ， 要 起 来 建 造 ； 你 们 却 在 耶 路 撒 冷 无 分 、 无 权 、 无 纪 念 。 |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (中文标准译本(简化字))
| 4 你 吩 咐 百 姓 说 ： 你 们 弟 兄 以 扫 的 子 孙 住 在 西 珥 ， 你 们 要 经 过 他 们 的 境 界 。 他 们 必 惧 怕 你 们 ， 所 以 你 们 要 分 外 谨 慎 。 |
| 5 不 可 与 他 们 争 战 ； 他 们 的 地 ， 连 脚 掌 可 踏 之 处 ， 我 都 不 给 你 们 ， 因 我 已 将 西 珥 山 赐 给 以 扫 为 业 。 |
| 6 你 们 要 用 钱 向 他 们 买 粮 吃 ， 也 要 用 钱 向 他 们 买 水 喝 。 |
| 7 因 为 耶 和 华 ─ 你 的 神 在 你 手 里 所 办 的 一 切 事 上 已 赐 福 与 你 。 你 走 这 大 旷 野 ， 他 都 知 道 了 。 这 四 十 年 ， 耶 和 华 ─ 你 的 神 常 与 你 同 在 ， 故 此 你 一 无 所 缺 。 |
| 8 於 是 ， 我 们 离 了 我 们 弟 兄 以 扫 子 孙 所 住 的 西 珥 ， 从 亚 拉 巴 的 路 ， 经 过 以 拉 他 、 以 旬 迦 别 ， 转 向 摩 押 旷 野 的 路 去 。 |
| 9 耶 和 华 吩 咐 我 说 ： 不 可 扰 害 摩 押 人 ， 也 不 可 与 他 们 争 战 。 他 们 的 地 ， 我 不 赐 给 你 为 业 ， 因 我 已 将 亚 珥 赐 给 罗 得 的 子 孙 为 业 。 |
| 10 （ 先 前 ， 有 以 米 人 住 在 那 里 ， 民 数 众 多 ， 身 体 高 大 ， 像 亚 衲 人 一 样 。 |
中文标准译本(繁體字)
天 上 的 神 必 使 我 們 亨 通 ． 我 們 作 他 僕 人 的 、要 起 來 建 造 。
尼希米記 2:20
耶 和 華 你 的 神 、 在 你 手 裡 所 辦 的 一 切 事 上 、 已 賜 福 與 你 ． 你 走 這 大 曠 野 他 都 知 道 了 。
申命記 2:7
เนหะมีย์ 2 (中文标准译本(繁體字))
| 17 以 後 、 我 對 他 們 說 、 我 們 所 遭 的 難 、 耶 路 撒 冷 怎 樣 荒 涼 、 城 門 被 火 焚 燒 、 你 們 都 看 見 了 ． 來 罷 、 我 們 重 建 耶 路 撒 冷 的 城 牆 、 免 得 再 受 凌 辱 。 |
| 18 我 告 訴 他 們 我 神 施 恩 的 手 怎 樣 幫 助 我 、 並 王 對 我 所 說 的 話 ． 他 們 就 說 、 我 們 起 來 建 造 罷 。 於 是 他 們 奮 勇 作 這 善 工 。 |
| 19 但 和 倫 人 參 巴 拉 、 並 為 奴 的 亞 捫 人 多 比 雅 、 和 亞 拉 伯 人 基 善 、 聽 見 就 嗤 笑 我 們 、 藐 視 我 們 、 說 、 你 們 作 甚 麼 呢 ． 要 背 叛 王 麼 。 |
| 20 我 回 答 他 們 說 、 天 上 的 神 必 使 我 們 亨 通 ． 我 們 作 他 僕 人 的 、 要 起 來 建 造 ． 你 們 卻 在 耶 路 撒 冷 無 分 、 無 權 、 無 紀 念 。 |
เฉลยธรรมบัญญัติ 2 (中文标准译本(繁體字))
| 4 你 吩 咐 百 姓 說 、 你 們 弟 兄 以 掃 的 子 孫 、 住 在 西 珥 、 你 們 要 經 過 他 們 的 境 界 ． 他 們 必 懼 怕 你 們 、 所 以 你 們 要 分 外 謹 慎 。 |
| 5 不 可 與 他 們 爭 戰 、 他 們 的 地 、 連 腳 掌 可 踏 之 處 、 我 都 不 給 你 們 、 因 我 已 將 西 珥 山 賜 給 以 掃 為 業 。 |
| 6 你 們 要 用 錢 向 他 們 買 糧 喫 、 也 要 用 錢 向 他 們 買 水 喝 。 |
| 7 因 為 耶 和 華 你 的 神 、 在 你 手 裡 所 辦 的 一 切 事 上 、 已 賜 福 與 你 ． 你 走 這 大 曠 野 他 都 知 道 了 ． 這 四 十 年 、 耶 和 華 你 的 神 常 與 你 同 在 、 故 此 你 一 無 所 缺 。 |
| 8 於 是 我 們 離 了 我 們 弟 兄 以 掃 子 孫 所 住 的 西 珥 、 從 亞 拉 巴 的 路 、 經 過 以 拉 他 、 以 旬 迦 別 、 轉 向 摩 押 曠 野 的 路 去 。 |
| 9 耶 和 華 吩 咐 我 說 、 不 可 擾 害 摩 押 人 、 也 不 可 與 他 們 爭 戰 ． 他 們 的 地 我 不 賜 給 你 為 業 、 因 我 已 將 亞 珥 賜 給 羅 得 的 子 孫 為 業 。 |
| 10 （ 先 前 、 有 以 米 人 住 在 那 裡 、 民 數 眾 多 、 身 體 高 大 、 像 亞 衲 人 一 樣 。 |